WELKOM - VIB-CLUB - NIEUWSBRIEF - GASTENBOEK - CONTACT
 
Wie zijn wij?
Foto's
De Piporeis
    Kaart
    Het span
    Reisverslag
    Foto's Piporeis
Kleurplaat


chef@chefenroute.eu
Na ieder dal komt een berg

oktober 2006
november 2006
december 2006
januari 2007
februari 2007
maart 2007
mei 2007
juni 2007
juli 2007
augustus 2007
september 2007


oktober 2006

Peter heeft zich ingeschreven voor een cursus om zijn C rijbewijs te gaan halen en moest daarvoor eerst een theoretisch examen doen, waarvoor hij geslaagd is op 29 september 2006.
Nu kan het echte werk beginnen !! Rijles in een vrachtwagen !
Na 10 lesuren heeft hij ook, nadat hij eerst de proef op het terrein (lees manoeuvres) goed heeft volbracht, zijn praktisch examen behaald op 30 november 2006 !!
Het volgende is nu rijbewijs C+E ofwel vrachtwagen met aanhanger.
Ook hiervan houden we u op de hoogte.

De droom is mooi, we hebben duizenden ideeën en nog meer praatjes maar ondertussen is de tijd aangebroken om dit alles om te zetten naar concrete plannen, zoals de route, klussen, de voorbereiding etc. etc.

De pipowagen is aangekocht maar nog niet aangekleed. Zowel binnen als buiten hebben we nog wel wat werk. De Unimog is er ook al maar ook die moet nog even onder handen genomen worden. Gelukkig is Peter erg handig en hebben we daar alle vertrouwen in!

We willen voor de extra centjes een column in een maandblad gaan schrijven en er zijn zelfs speculaties over televisie!


november 2006

Met onze Unimog 406 doka naar het keuringstation in Geel geweest om een “registratiekeuring”, (voor een éénmalig PVG nummer) uit te laten voeren.
Alles is daar opgemeten, gecontroleerd en gewogen, tot zelfs de grootte en de dikte van remschijven en remblokken, dus ik moest zelf, één voorwiel en één achterwiel demonteren op de keuring zodat de keurmeester dit alles op kon meten.
Het gevolg is dat de Unimog, zoals ik hem naar de keuring heb gebracht, 3470 kg op de weegschaal had staan. Dat is net teveel om hem als “lichte vrachtwagen” (lees B rijbewijs, voertuig tot 3500 kg) gekeurd te krijgen. Dus na één en ander aan overgewicht eraf te hebben gehaald, moet hij opnieuw naar het keuringstation om hem nog een keertje te laten wegen. Als het gewicht dan onder de 3300 kg komt is men bereid om een inschrijving toe te staan als licht vrachtwagen, mits er natuurlijk aan alle technische eisen wordt voldaan.
Ondertussen heb ik van Dhr. Grauwels van, garage Lambert & Co in Namen, www.lambert.mercedes-benz.be, een attest ontvangen dat mijn Unimog inderdaad als lichte vrachtwagen in België ingeschreven kan worden mits de MTM onder de 3,5 ton blijft.


december 2006

De feestmaand. Weer niet echt stil gezeten !!
De lancering van de website op 1 december. Andrea heeft natuurlijk ook niet stilgezeten en heeft er samen met onze webmaster, Rob, voor gezorgd dat de hele wereld mee kan genieten van ons avontuur en de voorafgaande voorbereidingen !! Met het verrassende succes van al meer dan 2000 hits op 22 december.

We hebben ook meteen de V.I.B. Club geïntroduceerd, een fantastisch idee van onze marketingspecialist, en gelukkig hebben ook al behoorlijk wat V.I.B.‘ers zichzelf aangemeld. Veel V.I.B. Watchers, maar ook de netwerkers hebben hun weg gevonden naar de V.I.B. Club. En natuurlijk de mensen die ons een extra warm hart toedragen de VIB-Business Clubleden, De kaasboerin, DCR, en Italie.nl.
Allemaal hartelijk dank!!! En blijf ons avontuur doorvertellen aan vrienden, bekenden, familieleden etc. want we kunnen alle hulp erg goed gebruiken.

Peter is op 22 december begonnen met de rijlessen voor de vrachtwagen met aanhanger. Hij volgt hiervoor rijles met een trekker met oplegger bij rijschool Fury in Geel www.rijschoolfury.be. Zo enthousiast als hij was na zijn eerste rijles in de vrachtwagen in november, zo onder de indruk was hij na zijn eerste rijles met de oplegger. “Dit valt enorm tegen!”, was het eerste wat hij zei toen hij uit de trekker stapt,”maar ook dat valt te leren.”

Zo nu gaan we genieten van de feestdagen, wij wensen iedereen langs deze weg hele fijne feestdagen en een voorspoedig en zeker gezond 2007 toe met erg veel leesplezier op www.chefenroute.eu.


januari 2007

Als eerste Happy New year!!! Maak er iets moois van, geniet en blijf gezond!
Het nieuwe jaar is begonnen, alle feesterijen zijn weer achter de rug en we moeten nu echt hard aan de gang om alles op orde te hebben voor de geplande vertrekdatum, 18 april 2007. De eerste weken van het jaar waren wat hectisch wat betreft feestjes, Andrea een nieuwe freelance job bij www.depuis1975.nl, Peter aan de klus op zolder etc. maar vanaf deze week hebben we ons weer volledig gestort op “chefenroute”.

De rijlessen met de vrachtwagen met aanhanger beginnen lekker te lopen en Peter krijgt er ook een steeds beter gevoel bij dus binnen kort zijn we Henk en Tina ipv Pipo en Mama Loe.

Ook zijn we naar Nieuwkoop afgereisd om bij de familie Kwakkenbos een kijkje achter de schermen te gaan nemen. Zij hebben namelijk ook een pipowagen en een Unimog 406 doka, waarmee ze al diverse vakantiereizen mee hebben gemaakt. Tjeetje, we waren erg onder de indruk van hetgeen deze mensen in de garage hadden staan. De Unimog zag eruit als nieuw!! Om over de woonwagen maar te zwijgen, die was namelijk helemaal tot in de puntjes afgewerkt. We hebben behoorlijk wat ervaringen uitgewisseld en het was erg leerzaam om wat achtergrond informatie te krijgen over het reizen met een woonwagen.
Hans is trouwens een echte kunstenaar, kijk maar eens op www.hanskwakkenbos.nl, maar zijn hobby gaat nog verder, net als zijn zoon, Thijs is hij helemaal verknocht aan oude tractoren en landbouwmachines Dus je begrijpt het wel…. Peter was niet meer weg te slepen en bleef ouwe h….!

Via www.hartendames.nl waren we uitgenodigd voor de artiestenbeurs in eindhoven. Het was erg grappig en we hebben er veel inspiratie op gedaan onderweg voor als we geen zin meer hebben in koken. Andrea heeft een setje kindersmink aangeschaft en Peter een paar stelten. Succes verzekert!

Deze maand staat het contact met de diverse uitgeverijen op de planning en remmen van de pipowagen. Maar hierover volgende keer meer!


februari 2007

Weinig praktische dingen, wat betreft onze “Moggy” en de woonwagen gedaan deze maand. Maar de tijd begint te dringen dus we moeten hoog nodig fysiek aan de slag!! De zolderverbouwing is bijna klaar en dan gaan we echt “los” en aan de inrichting van de woonwagen beginnen.

Heb je trouwens de afteller op de site gezien. Gaaf hè?! Hij geeft precies aan hoeveel dagen we effectief nog voor de boeg hebben alvorens we gaan vertrekken. (Deze afteller wordt vanaf de dag van vertrek omgezet naar een teller die bijhoudt hoeveel dagen we al weg zijn.)

Wat betreft de media, daar zijn we druk mee aan de gang. De eerste aanbiedingen van de magazines komen binnen. Wat we in ieder geval willen doen is een samenwerking met “Bouillon”, een mooi culinair magazine wat qua styling en inhoud goed bij ons past. Kijk maar eens www.bouillonmagazine.nl.
Als alles goed is zal je onze 1e rapportage kunnen je lezen in de zomereditie en aansluitend een vervolg voor het najaar en de winter. Verder lopen er contacten bij de lokale media (ja ook TV!!) dus het kan nog spannend worden.

Wat natuurlijk niet vergeten mag worden is dat Peter, na 8 lesuren, zijn CE rijbewijs heeft gehaald op 24 januari, en dus nu alles, behalve een touringcar mag besturen. Toet,Toet !! Opzij, opzij, opzij we komen eraan!!

Als laatste nog wat extra aandacht voor onze webmaster, rob@chefenroute.eu. Hij heeft ernstig zijn best gedaan op het prikbord ! Wij hebben gelijk onze garageverkoop van 10 februari erop geplaatst. Heb je zin iets leuks? Kom gerust langs. We verkopen van alles; van een oude tractor tot een antieke lamp, van rotan stoeltjes tot gezellige kaarsjes. Tot de volgende keer!


maart 2007

We zijn erin gevlogen !!
Allereerst onze hartelijke dank aan Jeroen Suurd, een vib watcher van het eerste uur, die zo aardig was om ons van een nieuwe fototoestel te voorzien zodat we de site weer kunnen updaten met foto’s van de vorderingen!
Daarnaast hebben we kontakt gehad met Kees Rutten, een Unimog en woonwagen specialist die gespecialiseerd is in alle onderhoud aan Unimogs en die voor ons ook de woonwagen technisch in orde gaat maken voor de kenteken keuring.
Kees heeft ons ook gewezen op het bestaan van “Stichting Rinco” waarvan hij zelf ook een fanatiek lid is. Deze stichting heeft tot doel het in stand houden van oude circusvoertuigen, oldtimers etc,. (voor meer informatie kan u terecht op www.stichtingrinco.nl) We hebben dan ook maar gelijk een aanvraag tot lidmaatschap ingediend bij deze vereniging.
Voor de rest zijn we meer technisch met de woonwagen aan de gang gegaan, we hebben de indeling definitief bepaald en zijn nu de juiste materialen aan het verzamelen voor de inrichting zoals, douchecabine, toilet, bed voor Manoux.
Bankjes, keukendeurtjes, watertanks, accu’s, etc. . Dus daar gaat ook wel weer wat tijd inzitten dus ik ga maar weer eens aan de slag !! Anders zijn we niet op tijd klaar en 18 april komt steeds dichterbij !!


mei 2007

Zaterdag 12 mei 2007

Eindelijk is het zover, we zouden gaan vertrekken.

Vrijdagavond tot 22.00 uur gewerkt om de pvc dakfolie erop te krijgen en om de nodige spullen nog in te laden. Manoux is uit logeren bij haar vriendinnetjes Kayla en Lana, en wij gingen voor het eerst de nacht doorbrengen in de pipowagen.
Ik lag heerlijk te slapen toen Andrea mij wakker maakte om 02.30 uur om te vertellen ze natte voeten had gekregen……….. bij nader onderzoek bleek dat het hele dak van de wagen lekte !!. Het was namelijk heel erg hard aan het regenen buiten. Wij allebei in de stress natuurlijk meteen, al het beddengoed wat nat was geworden, naar binnen (thuis) gesleept om te laten drogen en daarna maar geprobeerd om in ons eigen bed verder te slapen zo goed en zo kwaad als dat mogelijk was natuurlijk.
Zaterdagochtend half 8 meteen de man van het dak gebeld, ik moet zeggen hij was hij binnen een half uur bij ons met een gepaste oplossing en gelukkig was het euvel redelijk snel te verhelpen. Maar dat was ook nodig want we hadden op de planning staan dat we zaterdag om 11.00 uur zouden vertrekken. Dus het merendeel van de kindertjes uit Manoux haar klasje zouden ons komen uitzwaaien.
Maar helaas om 11.00 uur was het dak nog niet klaar………………een teleurstelling, vooral voor de vriendjes en vriendinnetjes van Manoux, maar het was zo, een overmacht situatie waar we zelf geen controle over hadden.

Uiteindelijk zijn we om 14.15 uur vertrokken om via Oud-Turnhout en Baarle-Nassau via Hoogstraten koers te zetten naar Stabroek, ons eerste reisdoel.
Na de nodige wegomleidingen, en natuurlijk omdat we eigenwijs waren en dachten dat we de weg beter kenden dan onze vriend TomTom, nog een verkeerde straat ingereden waar we eigenlijk niet door konden, hebben we ons reisdoel bereikt.
We werden met open armen ontvangen en Kurt en Marielle hebben die eerste avond heerlijk voor ons gekookt. En eindelijk dronken we een glaasje champagne op het vertrek van onze piporeis!


Zondag 13 mei 2007

Voor het eerst werden we met het gehele gezin wakker in de pipowagen, ik moet zeggen dat was wel een bijzondere gebeurtenis. We stonden bij de buren van Kurt en Marielle op de parkeerplaats en omdat we nog geen afvalwatertank hadden gemonteerd, mochten we voor het sanitaire gedeelte gebruik maken van de badkamer van ons “gastechtpaar” om het zo maar te noemen, waarvoor nogmaals onze oprechte dank. Nadat we bij hen ook nog de ontbijttafel hadden geplunderd……, zijn we vertrokken richting Knokke om daar bij een goede bekende ons span te tonen, alwaar we getrakteerd werden op een super-de-luxe High Tea met al het denkbare erop en eraan…… Die avond hebben met onze wagen gekampeerd in Knokke Heist op camping de Zilvermeeuw.


Maandag 14 mei 2007

Na heerlijk gedoucht en ontbeten te hebben (onze eerste maaltijd in de wagen) toch even met de kusttram naar Knokke geweest om wat inkopen te doen, wegenkaart, campinggids, etc. Daarna vertrokken via Sluis richting Hoogerheide, door de Westerschelde tunnel, waar we gereserveerd hadden bij SVR camping De groene papegaai. Vanaf daar zijn we dinsdag weer huiswaarts gegaan om nog om enkele technische en vooral praktische dingen op te lossen. Maar door deze eerste dagen proef te draaien hebben we in ieder geval wel wat ervaring opgedaan en zijn er toch nog diverse tekortkomingen van onze wagen aan het licht gekomen.


Zaterdag 19 mei 2007

Woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag alles definitief in orde gemaakt voor de grote reis !! Het sanitaire gedeelte van de wagen volledig op punt gezet, d.w.z. de watertank die er al onderhing aangesloten, een afvalwatertank gemonteerd en aangesloten, de geiser operationeel gemaakt en de gasleidingen nogmaals gecontroleerd op lekkages. Nog even een andere stoel in de Unimog gezet, omdat Andrea erg veel last had van haar rug, en voor Manoux een kinderzitje op de achterbank gemonteerd.
Ondertussen had Andrea alles ingeladen wat we mee wilden nemen, kleren voor ons allemaal, potten en pannen, borden en bestek, alle proviand die we nog in huis hadden, de diepvries leeggemaakt, etc., etc. .


Zondag 20 mei 2007

Dus zondag stond het span klaar voor vertrek. We hebben zondag nog even oma, tante Marie-Jose en ome Robert gedag gezegd en zijn daarna heerlijk gaan slapen in de pipowagen.


Maandag 21 mei 2007

Het echte vertrek !! Rond het middag uur hebben we Dessel verlaten richting onze eerste stop camping Druivenland in Overijse. Na de nodige wegomleidingen bereikten we omstreeks 15.30 uur de camping.
Eerste teleurstelling! Een hele mooie landelijk gelegen camping met een fantastisch panorama, alleen 1 probleem de bochten op de camping zelf waren niet voorzien op een span van meer dan 16 meter lang.
Maar we zijn natuurlijk niet voor 1 gat te vangen en ik vroeg aan de eigenaar of er nog een andere ingang was …….en die was er!!
Gelukkig heeft onze Moggy 4 x 4 en sper, want die hadden we daar nodig, hij zakte namelijk met pipowagen en al, zo de leemgrond in, want het had daar de dagen ervoor enorm geregend, maar daar had hij verder geen probleem mee hij trok het hele span zo de camping op.
Zo was onze eerste 4x4 ervaring met aanhangwagen ook een feit!
Die avond hadden we ook onze eerste gasten aan tafel !! Kim, Marco en Sofie(tje) kwamen ons verrassen met een heerlijke fles champagne en zijn dus ook maar gelijk aangeschoven aan tafel, ondanks dat ze al gegeten hadden.


Dinsdag 22 mei 2007

De volgende dag zijn we daar ook nog gebleven we vonden namelijk dat we wel een extra dagje rust konden gebruiken. Kim en Sofie, Andrea en Manoux zijn nog heerlijk naar een speeltuin geweest en zo was voor Manoux ook de vakantie begonnen !! Peter is nog even naar de dokter geweest om antibiotica kuur te halen voor een aanslepende oorontsteking.
Het was niet erg druk op de camping, maar ik denk dat iedereen die er stond, wel enkele foto’s heeft genomen van ons span en ons is komen vertellen hoe geweldig ze het vonden.
Alleen dat al geeft je een heerlijk gevoel!


Woensdag 23 mei 2007

Vertrek van de camping via dezelfde sluiproute waarlangs we erop waren gereden alleen was het water de afgelopen dagen vanwege het erg mooie weer weggezakt en konden we zonder problemen van de camping afrijden. Op naar Oudenaarde, camping Kompas. Een rit van ongeveer 85 kilometer volgens Tomtom, mocht het niet zo zijn dat we natuurlijk de nodige wegwerkzaamheden met bijbehorende omleidingen zijn tegengekomen. Maar al bij al verliep de reis voorspoedig en nadat we nog lekker hadden gelunched onderweg in de wagen bereikten zonder problemen de camping.
Een hele mooie en erg grote camping!! Ruim opgezet en zeker de moeite waard. De conciërge moest erbij komen om ons een passende plaats te geven maar dat was in enkele minuten opgelost.
Super mooi weer, dus die avond hebben we dan ook maar lekker de tepaniaki plaat tevoorschijn gehaald en zijn we heerlijk buiten gaan eten.
Weer erg enthousiaste kampeerders allemaal die nieuwsgierig langs kwamen wandelen om onze toch wel bijzondere caravan te komen bekijken.
De volgende morgen bij het ontbijt (weer heerlijk buiten natuurlijk) kwam onze buurman, waarmee we nog geen kennis hadden gemaakt, zijn hele levensverhaal aan ons vertellen en nadat we dat allemaal aan hadden gehoord hebben we koers gezet naar de zee, want we hadden Manoux beloofd dat we naar Plopsaland zouden gaan !!


Donderdag 24 mei 2007

Na, natuurlijk weer de gebruikelijke wegwerkzaamheden, het lijkt wel dat het hele wegennet wordt gerestaureerd, en een prima lunch onderweg in ons eigen restaurantje, met lekkere Belgische aardbeitjes en een cappucinootje, arriveerden we omstreeks 15.30 uur in Adinkerke.
We hadden van tevoren natuurlijk diverse campings gecontacteerd om te vragen of we ergens het pinksterweekend door konden brengen, Camping kindervreugde kon ons niet plaatsen, Ter Hoeve heeft een hekel aan honden dus daar waren we ook niet welkom, Zeepark had alleen maar kleine plaatsen dus toen zijn we beland op camping Week-End. Deze camping is gelegen tussen Adinkerk en Bray-Dunes aan de Franse grens ongeveer 2 kilometer van Plopsaland.
Een fantastische camping, vriendelijke en erg behulpzame eigenaars. De camping is helemaal vernieuwd, erg mooi sanitair een volledig vernieuwde infrastructuur en voldoende ruimte wij hadden ongeveer 600 m2 tuin……….
Nadat we alles geïnstalleerd hadden, hebben na een heerlijk aperitiefje met diverse amuses (andrea’s specialiteiten) lekker buiten gegeten.


Vrijdag 25 mei 2007

Lang belooft en eindelijk is het er toch van gekomen vandaag gaan we naar PLOPPIE….
Manoux is helemaal door het dolle. Eerst nog even kaartjes gehaald in het postkantoor in De Panne, daar zijn ze namelijk goedkoper (wij letten op de kleintjes) en dan op naar Plopsaland.
Geweldig mooi weer was het. We hadden het niet beter kunnen treffen, er was bijna geen volk en bij de meeste attracties konden we gewoon 2 of 3 keer blijven zitten.
Plopsaland is echt een geweldig park voor kleine kinderen en sommige volwassenen die stiekem toch nog weleens graag in een leuke attractie willen zitten en onder het mom van begeleiding is dat hier geoorloofd……Hahaha. (Kijk maar eens bij de foto’s dan zie je wat ik bedoel.)
Manoux kwam ogen en oren tekort om het allemaal mee te kunnen maken. We werden verwelkomt door Piet Piraat en nadat we door het waterballet waren gewandeld zijn we het park in gegaan.
Lui was er samen met kabouter Plop, Kwebbel zijn we onderweg wel twee keer tegen gekomen en Klus en Smalletje hebben we ook gezien.
Haar eerste ervaring in een achtbaan vond ze helemaal geweldig (papa ook), de boomstammen in de wildwaterbaan en natuurlijk niet te vergeten de eendjes die in het water varen waren erg leuk. Onderweg nog even een kidsmenutje genomen met als dessert natuurlijk een bumbaijsje en dan naar het hoogtepunt, de Bumba theatershow……het was in een woord geweldig.
Nadat we op het einde nog even met Kwebbel in disco waren geweest, en nadat Manoux op het waterballet nog even per ongeluk onder de sproeier door was gelopen (dus nat geworden, tranen met tuiten) zijn we naar de kadoshop gegaan om met de centjes, die Manoux van oma had gehad, nog een leuk speeltje te kopen.
Nog even inkopen doen in de plaatselijk supermarkt en weer naar de camping om daar uitgeteld van een erg drukke dag, na een heerlijke maaltijd “Scampie’s a l’epinard”, lekker op tijd in bed te liggen.


Zaterdag 26 mei 2007

Nog helemaal in de roes van Plopsaland werden we weer op tijd gewekt door Manoux.
We zouden vandaag naar Frankrijk gaan naar Bray-Dunes dat is het eerste dorp aan de Franse westkust als je vanaf Belgie komt. Het viel ons een beetje tegen, het lijkt wel of de tijd daar 15 jaar stil heeft gestaan de meeste zaken waren niet eens open, hoewel het toch pinkster weekend was natuurlijk.
Op de terugweg hebben we verse duinasperges meegenomen bij plaatselijke aspergeboer. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ze niet kunnen tippen qua smaak en ook niet qua prijs aan onze eigen heerlijke kempische asperges.


Zondag 27 mei 2007

Geen zon. Dus nadat we bij de plaatselijke Delhaize verse broodjes en croissantjes hadden gehaald hebben we maar gewoon binnen met de kachel aan ons pinksterontbijtje verorberd.
Rond 11 uur kregen we een telefoontje van Marga met de vraag of ze welkom was om een nachtje te komen logeren bij ons in de wagen. Dus weer gezelligheid ten top! Eerst even naar De Panne om een luchtbedje op te halen en dan snel weer naar huis om haar te verwelkomen.
Natuurlijk had ze een afslagje gemist, dus een half uurtje later dan verwacht arriveerde ze op de camping.
Andrea zorgde voor de amuses terwijl ik voor ons een glaasje Porto regelde.
Even het luchtbedje opgeblazen met behulp van de compressor van onze Moggy en toen kon ook Marga’s bedje gerealiseerd worden bij Manoux op de kamer. Die vond dat natuurlijk helemaal geweldig.
Ons pinksterdiner bestond uit Ham met meloen en als hoofdgerecht, een wokje met gemarineerde kipfilet, veel verse groenten en basmatirijst en hierbij natuurlijk ook een lekker glaasje wijn.


Maandag 28 mei 2007

Maandag werden we gewekt door de zon. Dat kwam goed uit want we zouden naar de zee gaan en dat hebben we ook gedaan. Heerlijk was het de zon, de zee, de wind alles bij elkaar was het dus echt strandweer. Gelukkig voor ons was Marga erbij, die zich erg goed als “Nanny” profileerde en samen met Manoux een enorme zandtaart ging bouwen.
Nadat we nog een kleinigheidje hadden gegeten, en nadat we de ober hadden geleerd hoe hij een “echte” capuccino moest maken, zijn we weer richting de camping gegaan want Marga wilde weer op tijd richting huis.
Wij gaan stilletjes aan ook alles weer inpakken en opruimen want dinsdag vertrekken we vanuit hier, richting Boulogne sur Mer, een heel leuk vissersdorp aan de Franse westkust.
Daarna is het de bedoeling dat we via Le Touquet Paris plage, waar we belooft hebben om Fruits de Mer te gaan eten bij de plaatselijke visboer en Le Mont Saint-Michel door Bretannie steken richting Vannes, dit om jullie een idee te geven van de komende route.


Dinsdag 29 mei 2007

Rond het middaguur vertrokken richting Frankrijk (wat natuurlijk nog geen 5 minuten hiervandaan is) we hadden bedacht ergens bij Boulogne sur mer neer te strijken maar de reis verliep zo vlot dat we meteen door zijn gereden naar Audresselle een erg leuk vissersdorpje. Waar we een dagje hebben gelogeerd op de plaatselijke camping. Van daaruit zijn we naar Siant-Valerie sur Somme gereden, voor de Unimog vrienden onder ons, onze “Moggy” doet het erg goed hij, heeft af en toe een beetje moeite met hellingen van 10 % en meer maar verder dan zijn derde versnelling heb ik nog niet terug hoeven te schakelen.


Woensdag 30 mei 2007

Echte een idyllisch plaatsje aan een baai met een haventje en een heleboel artisanale winkeltjes in het oude stadje, erg leuk. De camping “Le Walric" was een erg rustige 4 sterren camping met alles erop en eraan dus hier zijn we dan ook twee dagen gebleven.


juni 2007

Zo na bijna 14 dagen reizen is het aan mij de beurt om onze ervaringen met jullie te delen. Waar zal ik beginnen? Dat Unimog rijden veeeel enger is dan ik had verwacht? De eerste dagen zat ik letterlijk tegen de rugleuning geplakt en riep ik bij ieder bocht oeh, aah, pas op. Nee, ik was niet echt op mijn gemak naast Henk Wijngaard in zijn gidi-up-go-papa. Stiekem dacht ik dat het een soort straf was voor de foute acties van vroeger. De toenmalige vriendin van mijn vader, gilde het namelijk altijd uit als we met auto en caravan op vakantie waren. Waarop mijn broer en ik grijnzend het leed versterkte door te roepen; kijk nou toch het zo’n mooi uitzicht, echt helemaal niet diep. Wat heb je toch? Het is echt niet eng! Ik begrijp nu zo goed hoe ze zich gevoeld moet hebben.

Afijn, na 3 dagen vond ik mezelf toch wel een beetje een watje worden en heb ik het gejammer geminimaliseerd naar 2 kreten per dag. Mits Pierre geen afslagen mist en denkt dat hij via de vluchtstrook ook op de juiste weghelft kan komen. Oké, oké ik overdrijf een beetje. (een klein beetje)

Dan de alle aandacht. Bokito is er echt niets bij. Overal waar we rijden wordt er getoeterd, duimen gaan omhoog en er wordt druk gezwaaid. Volgens Peter kijken alle mannen echt heel jaloers naar de Unimog. Ach het zal wel een mannen ding zijn want ik heb nog geen enkele vrouw jaloers naar mij zien kijken!

Ja het span is een echte attractie. Als we voor elke foto nu al een eurootje zouden krijgen dan waren we binnen. Gelukkig ontmoeten we veel lieve en gezellige mensen die oprecht geïnteresseerd zijn en ons veel geluk en plezier wensen. Het is echt heel leuk al die aanspraak cq aandacht en dat consumeren we dan ook graag!

Ondertussen zijn we ook aardig bedreven in het camperen. Het was wel even wennen. Van “playa de Dessel” opeens op 20m2 met zijn drietjes. Het is een aardige omschakeling. Je komt elkaar elke 3 seconden tegen… daarnaast waren we natuurlijk helemaal de weg kwijt. Schat waar liggen de handdoeken? Schat heb je ook een riem mee genomen? Schat waar zijn de pannen? De pannen? Hoezo? Ik heb geen pannen meegenomen. Oh, en de borden eh tja ook niet ingeladen. Ik heb wel luiers voor 2 maanden…kan je daar wat mee? We leren dus elke dag. Alles krijgt zijn plekje. Even naar De Blokker voor de pannenset aanbieding. En alles komt weer goed. Zelfs het dagritme moet worden geregeld; wie gaat eerst douchen en wie haalt brood, en uiteraard wie is verantwoordelijk voor het vuilnismanagement?

Ook weten we dat als we de kastjes niet goed op slot doen en we gaan rijden dat dat voor extra corvee zorgt. Een week later kan je nog de rijstekorrels tussen je tenen uit peuteren.

Kortom je leest het, we hebben het naar ons zin! Vandaag heb ik terwijl mijn man (op de fiets!?) op het strand met de plaatselijke vissers aan het kletsen was, alle zorgen aan de kant gezet. Vanaf mijn Pipo balkonnetje, met een lekkere cappuccino tussen de handjes heb ik de zon in de Normandische zee zien zakken. Manouxtje sliep als een roos, mijn neus was verbrand…wat kan een mens zich druk maken om niets…. Ik mis jullie allemaal maar geniet volop! Het is geweldig en vol avontuur! Tot de volgende sessie!


Vrijdag 1 juni 2007

Nadat we uitgecheckt hadden, zijn we weer vertrokken. Op weg naar Saint-Pierre en Port ongeveer 115 kilometer zuidwaarts. Wat we daar hebben mogen aanschouwen is, toch nog toe, het meest indrukwekkende geweest van onze reis, de krijtrotsen. We kregen op camping “les Fallaises” het mooiste plekje wat we hadden kunnen wensen, met direct uitzicht op de Atlantische Oceaan !! Super!!! Nadat al de campinggasten (althans dat dachten wij) voor en paar foto’s en een praatje waren langs geweest, hebben we ons geïnstalleerd om hier een paar dagen te bivakkeren. ’s Avonds dacht ik, ik pak even Andrea’s fiets en ik ga met Gipsy (onze hond) eens even bij het strand kijken. Een goed idee vooral naar het strand rijden ging geweldig, alleen moest ik ook nog terug en aangezien de camping op zo’n krijtrots is gesitueerd moest ik dus ongeveer 150 meter stijgen over een lengte van 1,2 kilometer, via weggetjes die eigenlijk alleen voor unimogs of voor berggeiten zijn gemaakt, dus ik viel zo goed als dood neer toen ik terug bij de woonwagen arriveerde. Niet zo heel erg, mocht het niet zo zijn dat we daar samen hadden kunnen genieten van een extreem mooie “sunset” maar die heb ik dus de eerste avond gemist.


Zaterdag 2 juni 2007

De volgende ochtend kwamen er nog veel meer mensen voor foto’s en praatjes dus Andrea kon haar lol niet op (hahahaha). En als klap op de vuurpijl had de camping bazin de plaatselijke pers en de burgemeester uitgenodigd voor een sessie bij “Chef en Route”.
Erg leuk allemaal en toen die waren geweest zijn we met z’n allen naar het strand gegaan, Andrea en Manoux op de fiets en ik met en Gipsy met onze Moggy. Op het strandje was het erg leuk. De plaatselijke vissers kwamen net terug met vers gevangen vissen, makreel, krabben en seige (een soort calamaris). Het was echt mooi om te zien. Na een wandeling langs de krijtrotsen, gingen we weer terug naar de camping. Manoux bij mij in de Moggy, en Andrea erg stoer met de fiets…….hahahaha. Na ongeveer 300 meter stond ze te liften; Het was toch een beetje te zwaar.
Manoux heeft op de camping ook haar eerste Franse vriendjes gemaakt, Tom en Oceane.

De dag erna kwam Dominique, de campingbaas, ons verassen met een kilootje vers gevangen makreel, die we natuurlijk gretig in ontvangst namen.
Die avond aten we ons eerste eigen “plat de fruits de mer”, met natuurlijk niet te vergeten het bijpassende glaasje Sancerre, (Comte de Lafond Grande Cuvee) waarna we een beetje teut onder de wol doken.


Zondag 3 juni 2007

Zondag was een fantastische dag, met super mooi weer. We hebben de plaatsen en strandjes rondom Saint-Pierre verkent, maar aangezien het zondag was, was er niet zoveel te beleven. Er lagen wat mensen te zonnen en hier en daar zag je en eenzame toerist.
Weer terug op de camping stonden de eerste “roulotte-spotters” alweer voor de wagen dus werk aan de winkel voor Andrea. Terwijl Manoux op zoek ging naar Tom heb ik me weer ontfermd over de heerlijke kreeft die we nog in de koelkast hadden! Daarna alles klaar gemaakt voor het vertrek want we wilden maandag nu echt eens op tijd vertrekken naar de volgende bestemming.


Maandag 4 juni 2007

Gelukt! We zijn lekker op tijd vertrokken, 10 uur. We hebben een behoorlijke rit voor de boeg. 134 kilometer geloof ik. Dan zal je denken dat is niet veel, maar met een unimog en een woonwagen is dat een behoorlijke trip. De wegen gaan soms met 8 % en meer omhoog en natuurlijk ook weer naar beneden, met de nodige haarspeldbochten, dat is erg leuk om te rijden maar ik geloof wel als je ernaast zit dat het soms een beetje eng is. Maar goed de reis verliep prima. Onderweg heerlijk geluncht, in de wagen natuurlijk want Manoux wil niets anders, wij zouden nog weleens een “plat du jour” willen eten bij een wegrestaurantje maar Manoux wil alleen maar in de wagen eten onderweg, dus dan doen we dat. We hadden vers stokbrood meegenomen en lekkere aardbeien dus het was weer smullen.

Het was een mooie rit niet helemaal langs de kust maar ook een behoorlijk stuk door het binnenland van Normandie, door de appelboomgaarden en langs de fromageries, de Seine overgestoken bij Le Havre en zo richting Falaise waar we uiteindelijk op de gemeente camping arriveerden omstreeks 14.30 uur.
Een mooie camping gelegen in de kasteeltuinen, midden in het centrum. We kregen van de beheerder natuurlijk weer de mooiste plaats aan de voet van het kasteel met een fantastisch uitzicht (zie foto’s). We blijven hier dan ook 3 dagen staan.


Dinsdag 5 juni 2007

De was moest gedaan worden. We stonden op het punt om naar de plaatselijke “laverie” te gaan, toen er een journaliste van de plaatselijke krant ons balkonnetje opkwam. (alweer een) Ze wilde graag wat foto’s maken en een artikel schrijven in de “France Quest”. Dit is een dagblad voor Normandie en Bretannie. Met enige vertraging zijn we uiteindelijk toch bij de wasserij beland. Alwaar we dan ook maar meteen 4 wasmachines in gebruik hebben genomen zodat de hele was er in een keer door ging.

’s Middags hebben we het kasteel van Guillaume le Conquerant (Willem de Veroveraar) met een bezoek vereerd. Een geweldige burcht uit de middeleeuwen die met moderne tinten is gerestaureerd wat toch wel voor een heel speciaal effect zorgt.
Voor het avondeten had ik de makreeltjes uit Saint-Pierre-en-Port gefileerd. Deze hebben we heerlijk op de plaat gebakken. Hierbij een zuiderse tamboelee salade en de maaltijd was weer compleet.


Woensdag 6 juni 2007

Op tijd opgestaan! De dames hadden een afspraak bij de kapper om 9 uur dus Peter stond al om 7.30 uur bij de bakker om heerlijke verse baguettes te gaan halen. De coiffures zagen er prima uit, ik had weer twee nieuwe vrouwen om me heen, hahahaa.. . Na de kapper zijn we weer cultureel bezig geweest en hebben we het “Musee automatique” bezocht. Een erg leuk museum waar getoond werd, hoe men de poppen, die vroeger in etalages werden gebruikt, die ook allerlei bewegingen konden maken werden gemaakt.
Erg grappig, in diverse etalages stonden de poppen opgesteld zoals die in de winkels van Lafayette werden tentoongesteld in de jaren vijftig in de verschillende seizoenen.
Deze avond alles weer in gereedheid gebracht om donderdagochtend op tijd te vertrekken naar Le-Mont-Saint-Michel weer een rit van ongeveer 140 kilometer.


Donderdag 7 juni 2007

Lekker op tijd vertrokken om 9.30 uur en nadat bij het vertrek een afscheidscomité klaarstond om ons uit te zwaaien zijn we vertrokken naar Le mont Saint Michel ofwel de kerk op een berg in de zee. Na een toch wel vermoeiende rit over enkele binnen wegen kwamen we omstreeks 15.00 uur aan in Courtils bij camping “Le Mont Saint Michel” een niet al te grote maar heel gezellige camping op ongeveer 9 kilometer van de Mont-Saint-Michel verwijderd.
Erg leuke camping uitbaters en personeel, er waren ook 2 Nederlandse stagiairs en dat maakt het dan ook wel weer iets leuker. Er stonden behoorlijk veel Nederlanders op de camping dus we hadden ook weer meteen erg veel aandacht. Nadat we de camping hadden verkend en een leuk plaatsje hadden gevonden bij de kinderboerderij en de speeltuin, met het oog op Manoux natuurlijk, hebben we pipowagen geïnstalleerd onder het toeziend oog van ongeveer de helft van de camping bewoners.
We hebben ook besloten om hier enkele dagen te blijven want als alles goed is komen er nog vrienden van ons deze richting op dus daar wachten we op om samen de mooiste kerk van de Franse westkust te bezoeken.


Vrijdag 8 juni 2007

Eindelijk heeft Manoux een echt vriendje, Boaz, een erg leuk jongetje van ongeveer dezelfde leeftijd, hij is 3 weken jonger dus ze zijn aan elkaar gewaagt. Boaz is met zijn ouders en, opa en oma op vakantie en ook zij blijven enkele dagen bivakkeren hier, dus dat is wel erg leuk voor die twee.
Vandaag ook een bericht gekregen van Saskia, Tibor en kleine Max, dat ze zaterdagavond aan zullen komen op de camping. Dus wij gelijk een plaatsje naast ons gereserveerd zodat ze daar de tent op kunnen stellen. Voor de rest van de dag nog wat boodschappen gehaald en daarna lekker een relaxed dagje gehad. Zoals gewoonlijk kwam Andrea omstreeks 18.00 uur langs met het aperitief en de daarbij behorende amuses natuurlijk, van heerlijke boulons (zeeslakken) en gemarineerde garnalen, tot blinies met tonijnsalade, tzaziki enz.. Manoux heeft hier haar eerste weekdier gegeten ze vond het heerlijk. De volgende dag ging ze ook vol trots tegen de ouders van Boaz vertellen dat ze slakjes had gegeten maar dat papa wel de gezichtjes eraf had gesneden, erg grappig.


Zaterdag 9 juni 2007

’s Ochtends gewekt door een heerlijk zonnetje aan de staalblauwe hemel, het belooft een hele mooie dag te worden. Na een heerlijk ontbijtje met daarbij natuurlijk verse baguettes van de plaatselijke bakker heb ik eerst nog even een stoofpotje bereid zodat er in ieder geval iets te eten zou zijn als onze vrienden arriveerden.
Voor de rest van de dag hebben we een beetje in de zon gelegen en een beetje gezwommen.
Omstreeks 20.30 uur kwamen de trotse nieuwbakken ouders met hun zoontje de camping opgereden. Nadat ze besloten hadden om die nacht in een stacaravan door te brengen, die je gewoon kan huren op de meeste franse campings, en nadat Max zijn heerlijke kakelverse pap had genuttigd zijn we aan tafel beland voor de stoofpot met courgette rijst en de nodige liters wijn.


Zondag 10 juni 2007

Eerst, nadat we ons dagelijks toilet hebben gemaakt, naar de bakker zodat we voor ons en onze gasten een heerlijk ontbijtje op tafel kunnen zetten. Met Andrea en Tibor ging het een stuk minder vlot dan met Saskia en mij, dat is voor een groot deel te wijten aan het drankgebruik van gisterenavond denk ik, we hadden namelijk ook nog de plaatselijke bubbeldrank gedronken, “Cidre de pommes Normadie”. Hahaha, Manoux was natuurlijk alweer lang met Boaz in de weer en die hadden hun eerste aanvaring alweer gehad.
Maar goed, rond 11 uur was iedereen toch weer boven water.
“Even”, samen met Tibor, de door hun geleende tent opzetten, en dan lekker naar het zwembad want de zon stond hoog aan de hemel en het was heerlijk warm. Maar dat viel net iets anders uit dan gepland, het opzetten van de tent ging niet van een leien dakje, maar na een uurtje puzzelen kwam er toch wel een schot in de zaak.
Daarna lekker met Manoux gezwommen, en zo vloog de dag voorbij.


Maandag 11 juni 2007

Een rustig dagje. Nadat we om 7 uur ’s morgens werden gewekt door een ambulance op de camping hebben we het voor de rest van de dag rustig aan gedaan een beetje luieren, zwemmen aperitieven, en boodschapjes doen.

Dinsdag 12 juni 2007

De volgende dag zouden we voordat we richting Penestin zouden vertrekken, in de voormiddag de Mont-Saint-Michel gaan bekijken.
Geweldig !!! Je zag hem al liggen vanaf de camping en naarmate we dichterbij kwamen werd het alleen maar mooier. Enorm !! De manier waarop dit in de achtste eeuw na christus is gebouwd is ongelooflijk, echt de moeite waard voor iedereen die ooit in de buurt komt dit moet je gezien hebben!
Nadat we hem hebben beklommen, al een prestatie op zich natuurlijk, en nadat we ernstig bewust zijn van de bouwstijlen en de geschiedenis van de kerk. Hebben we afscheid genomen van onze vrienden bij een heerlijk kopje koffie en een broodje. Wij hebben daarna de pipowagen opgehaald en hun zijn weer richting huis vertrokken.
De rit ging voorspoedig, ik mag wel zeggen het ging TE goed, dus er moest iets gebeuren.
En jawel hoor na ongeveer 70 km hadden we een kapotte band aan de woonwagen. Gelukkig waren er enkele wegenarbeiders in de buurt die met hun signalisatie auto’s achter ons gingen staan omdat we natuurlijk toevallig op een erg drukke weg stonden. Dus na ongeveer anderhalf uur oponthoud konden we weer verder. Andrea had ondertussen een hele mooie camping gevonden in Dinan, dus daar hebben we een nachtje gestaan. Dinan is overigens een heel mooi middeleeuws stadje met een erg leuke haven en omdat TomTom natuurlijk altijd de kortste weg berekend werden we dwars door het oude stadscentrum en langs de haven geloodst maar ach, een hellingkje van 12 of 15 % stelt voor onze “Moggy” niet veel meer voor.


Woensdag 13 juni 2007

Nadat er weer een hoop foto’s zijn gemaakt en nadat we de camping baas gedag hebben gezegd zijn we omstreeks 12 uur vertrokken naar Penestin. De reis verliep voorspoedig, we kwamen omstreeks 16 uur aan op de camping.
Penestin is een dorpje in Bretannie waar Andrea ongeveer 20 jaar geleden stage heeft gedaan op de receptie van een camping. Alleen wist ze zich de naam van de camping niet meer te herinneren dus hebben we er maar een gekozen uit de a.c.s.i. gids op goed geluk, maar helaas was het niet de juiste. Ze hebben hier wel een heel mooi zwembad dus we blijven hier 2 nachten.


Donderdag 14 juni 2007

Vandaag gaan we op zoek naar de camping waar Andrea stage heeft gedaan dus eerst naar het office de tourisme. En warempel daar konden ze helpen met de kleine dingen die Andrea zich nog herinnerde, het was de camping net aan de andere kant van de weg van onze camping.
Maar eerst moesten we het strand zien natuurlijk. Het was net vloed geweest dus het water was aan het terug trekken en dan blijft er natuurlijk altijd wel iets op het strand liggen. Peter zou Peter niet zijn als hij niet iets zou vinden, en jawel na even samen met Manoux zoeken, hebben we een lekker portie Bretonse oesters en een pondje lamsoren bij elkaar gesprokkeld.
Hierna gingen we op zoek naar “de” camping we hadden hem vrij snel gevonden en nadat Andrea even met de receptioniste had gesproken bleek dat de camping al enkele keren van eigenaar was veranderd, maar dat de baas van Andrea destijds, nog steeds op zijn landgoed woonde, maar dat was privé dus het was verboden om daar zomaar op te rijden. Dus dan toch maar even er langs rijden want Andrea had hier zo over opgeschept, dat ze daar iedere dag mocht gaan eten en dat ze daar de lekkerste dingen had gegeten en natuurlijk dat het zo groot was dat het wel een kasteel leek.
Vanaf de weg was er natuurlijk niets te zien alleen een oprijlaan van ongeveer 500 meter met de mooiste bomen erlangs, dus ik zei:”We rijden er gewoon in, ze kunnen ons alleen maar wegsturen.”
Het tegendeel gebeurde nadat Andrea aan de madame des huizes had uitgelegd wie ze was en wat we kwamen doen werden we met open armen ontvangen, echt super! We kregen een rondleiding door het huis. Tjonge jonge wat een kasteel, het was gebouwd in 1870 en wij hadden het idee dat de eerste meubels er nog altijd in stonden het leek wel een museum. De man zelf, die ook nog 30 jaar burgemeester is geweest van Penestin, was niet thuis maar zijn vrouw was zo enthousiast dat ze gevraagd heeft of we morgen voordat we vertrekken nog even langskomen met het span om kennis te maken met haar man, dus we hebben beloofd dat we dat zeker doen.


Vrijdag 15 juni 2007

Alles weer in orde gebracht voor vertrek, eerst nog even langs het plaatselijke VVV kantoor om de laatste nieuwtjes door te zenden (ze hadden daar een “wifi-point”) en terwijl Andrea aan het douchen was heb ik de wagen, onder het toeziend oog van een hele club pensionata’s, klaargezet voor vertrek en nadat er nog de nodige foto’s zijn gemaakt konden we omstreeks 11 uur “en route” richting Andrea’s oude baas.
Tjonge jonge wat een enthousiasme bij die mensen!! Ook de oude burgemeester (87 jaar) vond het super leuk om Andrea weer te zien Nog even een paar statiefoto's nemen alvorens we koers zetten naar onze volgende bestemming, Saint Jean de Monts.
Saint Jean de Monts is een echte badplaats, alleen maar campings en een enorme boulevard.
Toen we daar aankwamen, na de gebruikelijke plas en lunchstops, konden we op de camping die we hadden uitgekozen niet op, we waren te groot.
Na nog drie campings te hebben bezocht, hebben we er een gevonden waar we wel terecht konden, niet de leukste maar wel was er veel ruimte. Snel alles neergezet en daarna onmiddellijk met Manoux naar de dokter gegaan want ze had erg veel last van haar keel. De dokter stelde een behoorlijke keelontsteking vast, dus de nodige medicijnen werden voorgeschreven. Helaas voor ons en Manoux maar zwemmen is voorlopig even uit den boze.


Zaterdag 16 juni 2007

Allemaal heerlijk geslapen, de zon schijnt, en het is vandaag Peter’s verjaardag, hij wordt 42.
De wagen wordt versiert met slingers en ballonnen en de kadootjes komen tevoorschijn.
Vandaag komen de pa Siteur en Jenny waarschijnlijk ook aan, want die zijn onderweg vanuit Nederland om een dag of 10 samen met ons te reizen in hun eigen caravan wel te verstaan.
Omdat wij deze camping niet zo gezellig vinden gaan we op zoek naar een andere camping in hetzelfde dorp. La Zagarella wordt het, een leuke camping aan de andere kant waar veel kinderen zijn.
Omstreeks 17.00 uur arriveren onze gasten en nadat we hun caravan op zijn plaats hebben gezet kan de taart aangesneden worden!! Het is heerlijk weer de zon schijnt dus we kunnen lekker buiten eten. Manoux heeft gekozen dat we vandaag spaghetti eten en als dessert een heerlijke kaasplank, hierbij de nodig champagne, wijn en water en het feest is compleet.


Zondag 17 juni 2007

Zondagochtend is er een antiekmarkt in het centrum van het dorp dus vroeg opstaan om misschien nog een koopje te kunnen scoren, maar helaas om 9 uur begint het te regenen en het ziet er niet naar uit dat het snel ophoudt, dus wij gewapend met regenjas en paraplu naar de markt, maar helaas waren er door het slechte weer erg weinig verkopers dus ook geen koopjes voor ons. We hebben in de plaatselijke bazar nog wel een imitatie “Van Goghje” gevonden maar dat was dan ook alles.
Terug op de camping stond onze Moggy met een lekke voorband, dus balen.
Deze middag hebben heerlijk gelunched, in de caravan wel te verstaan, met o.a. verse krab, bullons, slakjes, ham met meloen etc., een leuk tijdverdrijf als het regent.


Maandag 18 juni 2007

Vroeg wakker, band opgepompt en op zoek naar een garage waar ze hem konden maken. Volgens de camping manager moesten we daarvoor naar Challans, een stad ongeveer 15 km verder. Nico en ik dus op zoek naar Euro Tyre in Challans, we hadden het vrij snel gevonden en na een uurtje was de band weer gemaakt, een gaatje in de binnenband was het probleem dus een nieuw binnenbandje erin.
Terug op de camping hadden de dames de woonwagen en caravan startens klaar staan en konden we vertrekken, nadat we nog een broodje hadden gegeten.
Op weg naar Chateau d’ Ologne, een dorpje naast Les Sable d’Ologne. Een ritje van ongeveer 65 km dus lekker relaxed.
Een fijne camping, erg gezellig en gemoedelijk, voordat we geïnstalleerd waren stond de campingbaas er al bij om ons het aperitief aan te bieden! Dat vinden wij wel gezellig!!
Een fijn zwembadje, lekker warm water, de zon schijnt dus Andrea en ik nemen even een duik alvorens ik begin aan een goed gevulde maaltijdsoep met veel verse groenten en vis.
Nadat we een Ricardje als aperitief hebben genomen was de soep klaar. We hebben de campingbaas maar uitgenodigd om samen met ons het diner te gebruiken dus het was weer gezellig.
’s Avonds nog even afgedroogd door mijn schoonvader bij het jeu de boulen, en toen was de dag weer om.


Dinsdag 19 juni 2007

Super mooi weer !! Dus een toeristisch dagje in gelast. Eerst even een wifi point gezocht om de emails op te halen en te versturen, en daarna naar Les Sables gereden. Heerlijk door de oude binnenstad gewandeld op zoek naar opa en oma want die waren met hun eigen auto ook naar het stadje gegaan. Op een gegeven moment hebben we ze gevonden ze zaten heerlijk op het strand te genieten van de zon en de zee.
Even snel terug naar de camping om onze strandspullen te gaan halen en toen zijn we met z’n allen nog een paar uurtjes op het strand geweest, opa heeft een zandkasteel gebouwd, Peter heeft lekker in de zee gezwommen, en Andrea en Jenny hebben in de zon gelegen. Nadat we via de boulevard terug naar de camping zijn gereden hebben we deze dag afgesloten met Andrea’s famous maaltijdsalade voorzien van spekjes, parmezaanse kaas, ruccola, etc..


Woensdag 20 juni

Niet zo’n mooi weer, dus weer tijd om te vertrekken op naar Ile de Re een rit van 111 km dus lekker op tijd vertrokken, nadat Manoux afscheid heeft genomen van Sofia een belgisch meisje wat ze op deze camping heeft leren kennen.
Na een voorspoedige reis met een pitstop bij de Mc Donalds arriveerden we omstreeks 15.30 uur op Ile de Re, een eiland voor de kust van La Rochelle wat met een tolbrug verbonden is met het vaste land. Weer een super aardige campingbaas dus we mochten weer op de mooiste plaats staan onder de enorme pijnbomen op zijn pas aangelegde grasveldje.
Toen wij even aan het zwemmen waren, heeft opa de omgeving verkent en gezorgd voor lekkere verse oesters. Daarna werd de plaat nog maar eens een keertje tevoorschijn gehaald om met z’n allen lekker te gaan eten.


Donderdag 21 juni 2007

Weer een iets mindere dag wat het weer betreft maar ideaal om met onze Moggy het eiland te verkennen. Het is ongeveer 30 kilometer lang en het bestaat uit 10 dorpjes waarvan de meeste centrums autovrij zijn. Wij zijn eerst naar het uiterste puntje gereden “Portes en Re” genaamd leuk dorpje en nadat we daar de inwendige mens hadden versterkt met wat plaatselijke lekkernijen, wilde ik graag even op het strand rijden, wat daar overigens gewoon toegelaten is.
Op het strand aangekomen was ik helemaal in mijn sas natuurlijk, alleen was het maar van korte duur. Toen ik door de eerste de beste kuil reed viel de motorkap van de Moggy af en reed ik er pardoes overheen. Later bleek dat de bovenste grendel aan de voorruit kant niet goed vast zat, maar ja het was gebeurd en de kap was behoorlijk verfrommeld. Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik hem er weer opgemonteerd maar de pret was over.
Daarna nog naar de vuurtoren gaan kijken een echte toeristische attractie weliswaar, maar we hebben de 257 treden naar boven wel even gedaan. Applausje voor Manoux hiervoor want het is toch een behoorlijke klim.


Vrijdag 22 juni 2007

Vrijdag was het iets beter weer en ik moest ergens een paar van die rubberen sluitingen zien te bemachtigen om de als extra slot op de motorkap te maken, dus bij een garage die dingen gehaald en die man was zo aardig dat hij ze er ook nog even op wilde zetten voor ons. Daarna nog even flink uitgewaaid op het strand en samen met opa en oma heerlijke mosselen gegeten.


Zaterdag 23 juni 2007

Zaterdagochtend op tijd uit de veren want we zouden richting Royan vertrekken dat een plaatsje aan de Gironde vanwaar de veerpont naar Le Verdon vertrekt.
Nadat de campingbaas met zijn hele familie ons uitgezwaaid heeft, en niet omdat hij zo blij was dat we weer vertrokken hoor, hebben we koers gezet richting Royan.
We zijn na een erg voorspoedige reis van een kleine 100 km neergestreken op een hele mooie ruime camping 5 km van Royan vandaan, in Saint-Augustin sur Mer. De camping lag aan het einde van het dorp, in totaal 9 hectaren waarvan maar de helft in gebruik is als camping, dus erg ruim opgezet en goed verzorgd. Hier gaan we zondag Manoux’s verjaardag vieren.


Zondag 24 juni 2007

Gelukkig schijnt de zon!! We hebben besloten om vandaag Manoux’s verjaardag te vieren dus alles is versiert met ballonnen en slingers!! Heerlijk ontbijt met de nodige kadootjes natuurlijk en als lunch hebben we een echte verjaardagstaart met kaarsjes natuurlijk.
’s Middags lekker naar het strand en ’s avonds haar lievelingseten, spaghetti!
Manoux heeft enorm genoten van deze belangstelling allemaal, alleen was het een beetje jammer dat er bijna geen kinderen waren op deze camping, maar dat gemis werd erg goed opgevangen door een club Engelsen die ook een verjaardag aan het vieren waren dus daar zijn Manoux en ik toch nog even langs gegaan om te feliciteren en toen was het hek van de dam natuurlijk, 54 Engelsen zongen uit volle borst Happy Birthday voor haar geweldig !!


Maandag 25 juni 2007

Vandaag gaan opa en oma weer huiswaarts en wij gaan verder richting Bordeaux want Andrea is uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek in Amsterdam dus die vliegt donderdag vanaf Bordeaux via Munchen naar Amsterdam.
Na een uitbundige afscheid door onze Engelse vrienden met de nodige foto’s en films natuurlijk, en na een emotioneel afscheid van opa en oma, zijn we op weg naar het veerpont in Royan.
Dat was even schrikken. Onze combinatie paste er maar net op, en de oversteek is precies bij de uitmonding van de Gironde in de Atlantische Oceaan dus dat ging behoorlijk tekeer daar.
Het is een klein pontje waar maximaal 25 auto’s op konden dus je kan het je al voorstellen. Maar het is allemaal goed gegaan en na 25 minuten waren we aan de overkant. Daarna nog een erg saaie rit tussen enorme bossen door en zo bereikten we Lacanau, waar we op camping Talaris een paar dagen blijven staan.


Dinsdag 26 juni 2007

Niet zoveel bijzonders gedaan een beetje op de camping gebleven en gesocialised met de Nederlanders die hier staan.


Woensdag 27 juni 2007

Woensdag hebben we bedacht dat we misschien een andere camping moeten nemen want deze is wel erg rustig dus wij op pad naar andere campings.
We hebben erg mooie gezien maar op de ene mocht de hond niet op en op de andere hadden ze geen plaats enz. enz. dus we blijven toch maar waar we zijn. Nadat we de enorme golven van de Atlantische oceaan hebben aanschouwd bij Le Porge zijn we terug gegaan naar de camping.


Donderdag 28 juni 2007

Super mooi weer!! Eerst Andrea naar het vliegveld gebracht, die moest er om 9.30 uur zijn.
Daarna boodschappen gedaan, een boterhammetje gegeten en hup naar het strand! Geweldig is de kust hier het was ook lekker druk dus wij (Manoux en ik) hebben ons wel vermaakt. Manoux met haar zandkasteel natuurlijk en ik heb heerlijk in de zee gezwommen, wat overigens wel een speciale ervaring moet ik zeggen, met die golven en die stroming.
Achteraf nog even het zand en het zeewater eraf gespoeld in het zwembad op de camping en toen moest er weer voor het avondeten worden gezorgd. Manoux had gekozen en jawel het werd lekker gewoon, hutspot met een gehaktbal.


Vrijdag 29 juni 2007

De zon schijnt en het belooft weer een mooie dag te worden. Nadat Manoux natuurlijk weer lekker op tijd wakker was hebben we samen eerst ons dagelijks toilet gemaakt. Gelukkig weet ze zelf precies wat ensemble bij elkaar past want papa kiest natuurlijk altijd de verkeerde kleren bij elkaar. We hebben bedacht dat we vandaag maar eens een beetje aan de conditie moeten werken, dus we zijn op de fiets naar het meer van Lacanau gefietst niet zo heel ver natuurlijk (2 km hahaha) maar voor Gipsy, die trouw naast de fiets meeloopt, is dit meer dan genoeg in deze hitte. Ook deze dag is weer voorbij voordat we er erg in hebben en na nog even het zwembad op de camping, onveilig gemaakt te hebben was het weer avond.


Zaterdag 30 juni 2007

Vandaag komt “mama” weer aan op het vliegveld in Bordeaux. Die was alweer om 06.50 uur vertrokken in Amsterdam om via Munchen terug te vliegen, maar helaas had haar vlucht 6 uur vertraging dus ze kwam dan ook pas 6 uur later dan gepland, omstreeks 17.00 uur aan in Bordeaux. Helemaal stuk, want ze had natuurlijk erg weinig geslapen de vorige nacht, maar we waren wel weer erg blij haar te zien en ze heeft besloten om dit soort avontuurtjes niet meer te doen tijdens onze reis.


juli 2007

Natte voeten, sjaals, paraplus en koude douches

Ik las eens een artikel over Linda De Mol. Ze maakte een rondreis met haar gezin voor een paar maanden in een camper. Ze was er van overtuigd dat ze alle luxe en ruimte gemakkelijk zou kunnen missen, maar na 2 maanden kneuteren op 6 m2 werd ze echt heel chagrijnig. Als verrassing en ter verbetering van haar humeur regelde haar vriend voor haar verjaardag een helikopter en nam Linda mee naar een luxe hotel met veel warm stromend water en heerlijke cocktails.

Ik droom al dagen dat ik jarig ben! Hulde voor iedereen die met 2 weken vakantie de moed heeft om te gaan kamperen (vooral met kinderen). Het risico dat je regen heb is namelijk best groot en persoonlijk vind ik kamperen dan echt A-relaxed. Het feit dat ik weet dat we nog wel zon en vooral warmte krijgen maakt een hoop goed. Nu mag ik natuurlijk absoluut niet klagen maar een beetje van je afschrijven helpt wel!!

Zo heb ik afgelopen week menigmaal met ‘kieken’huid staan douchen. Het is een heel ritueel. Eerst checken welke douche het beste water sproeit, of het water überhaupt warm is en welke het verste van de (tocht) deur is. Dan ook even kijken of er een haakje is want ondanks de moderne toilettas (tas met haak) ontbreekt er in menig douche nog een haakje voor de kampeeruitrusting die je mee hoort te nemen tijdens je badhuisbezoek. WC-rol, toilettas, ondergoed, badjas en handdoek etc. En dan heb ik het nog niet eens over het probleem; ‘Hoe hou ik mijn slippers droog? (deze worden zelfs buiten de deur nat)’ of ‘Hoe trek een joggingbroek aan zonder dat de pijpen op de natte vloer hangen? Maar goed het kan natuurlijk ook een gebrek aan kampeer ervaring van mijn kant zijn. Ik zie namelijk ook mensen met een BIG-Shopper van de C1000 lopen. Wellicht is dit de oplossing. Gewoon alles in 1 tas gooien en deze aan dat ene kleine haakje hangen. Zal je zien, dat bij mij dat haakje naar beneden pleurt.

Maar goed genoeg kommer en kwel. We blijven positief en kijken graag naar de leuke dingen die het met zich mee brengt. Zo ben ik van alle auto- en kampeerstress weer een paar kilo kwijt. Je gaat alle luxe dingen zoals een afwasmachine, douche zonder stopknop en een kast vol frisse kleren weer heel erg waarderen!

Anyway momenteel staan we weer op een super plekje. Sunset uitzicht over een meer, veel gezellige kneuterige fransjes en aardige vriendinnetjes voor Manoux. De afgelopen weken zijn weer voorbij gevlogen. Peter jarig, Manoux jarig, Pa en Jenny op bezoek, ‘even’ solliciteren in NL (hierover later meer). De vraag kwam van; Wat doe je eigenlijk zo op een dag? Geen idee; beetje kletsen, inpakken, uitpakken, lekker koken, beetje in het stadje rond kijken, strand bekijken, weer wat kletsen en voilà, de dag is om. En al dat reizen kost ook veel energie. Je ziet zoveel nieuwe dingen, ontmoet allerlei soorten mensen. Ja, we slapen als de beste in ons Pipowagentje.

Komende maand staat een stukje Spanje op de planning. Onze hele route gaan we niet halen want dan zouden we vanaf nu bijna elke dag moet gaan reizen en dat vinden we niet leuk. Daarom hebben we besloten het wat in te korten en dus nu richting Spanje te gaan, om vervolgens zo rond de 1e week augustus links af te slaan en dan aan de terug weg te beginnen.

Wij wensen jullie allemaal een heerlijke zomer maanden toe! Tot later. Heel veel groetjes
Pipo, Mamaloe en de mini Directeur!


Zondag 1 juli 2007

Andrea heeft vandaag bijna de hele dag ‘voor pampus’ op bed gelegen, na haar vermoeiende uitstapje, dus we hebben niet zoveel gedaan vandaag maar toch is de dag weer voorbij gevlogen. ’s Avonds hebben we knapperige sardientjes van de plaat gegeten en heeft Andrea in geuren en kleuren verteld hoe haar uitje was geweest. Maandag hebben we bedacht dat we hier weer lang genoeg hebben gestaan dus vandaag alles weer in orde gemaakt zodat we morgen lekker op tijd kunnen gaan rijden, omdat de camping een actie van 8 = 7 heeft, dit wil zeggen dat we 8 nachten mogen staan voor de prijs van 7, blijven we hier tot dinsdag.


Dinsdag 3 juli 2007

Regen, regen, regen en nog eens regen, dat is wat we gezien hebben tijdens de rit.
We zijn lekker op tijd vertrokken, 10.30 uur, voor een rit van ongeveer 100 km naar Saint Eulalie en Born, dat is een klein dorpje onder de rook van Mimizan. Een simpele Franse gemeente camping, maar daarom niet minder leuk, aan het meer dus we hebben hier ook een plaats met uitzicht over het meer dus dat is wel mooi. Een nadeel, het toilet gebouw is aan de andere kant van de camping, maar dat weegt niet op tegen het voordeel van het uitzicht. ’s Middags klaarde de lucht alweer op en woensdag was een mooie dag vol zonneschijn. We hebben een wandeling gemaakt langs het meer en nog even heerlijk gezond op een klein strandje. Toen we terug op de camping kwamen zagen we dat er een Nederlandse familie was gearriveerd met kinderen, dus Manoux ging op verkenning en jawel hoor er waren 2 meisjes die gewoon Nederlands spraken en die ze nog leuk vond ook. Nienke en Mylette. Na even kennis gemaakt te hebben, hebben deze meiden ons geholpen met de afwas van 3 dagen dus je kan je wel voorstellen hoeveel dat ongeveer was. Peter was met de Unimog naar het toiletgebouw gereden met de afwas achterin de bak omdat het teveel was om te dragen.
Nadat afgesproken was dat ze elkaar de volgende ochtend weer zouden zien was het bedtijd voor Manoux.
Sinds Andrea terug is uit Nederland hebben we ook gewoon TV via de schotel. De decoder die we zelf mee hadden genomen bleek onderweg niet te werken dus Andrea heeft vanuit Nederland een andere decoder meegenomen en zodoende hebben we TV via de schotel. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik de TV nog niet had gemist de eerste maand van onze reis, maar het is toch wel erg ontspannend om een filmpje te kijken ’s avonds. En een beetje op de hoogte te blijven van het nieuws en vooral de weersverwachtingen is ook wel fijn.
Dus wij hebben nog een filmpje gekeken in de wagen voordat we naar dromenland vertrokken.


Donderdag 5 juli 2007

Zoals afgesproken met de weergoden was het weer, mooi weer, Manoux’s vriendinnetjes waren de afspraak niet vergeten dus al het speelgoed moest tevoorschijn komen. Na een paar uurtjes van speel plezier kwamen de ouders toch maar even kijken waar hun kids waren en het werd een gezellig koffieuurtje!
Vandaag zijn we ook nog even naar de winkel geweest om een fiets voor Peter te kopen want het lijkt ons toch ook wel fijn om samen fietstochtjes te kunnen maken. ’s Avonds hebben we alles weer vertrekklaar gemaakt want vrijdag willen we om 9 uur vertrekken naar Urrugne ongeveer 135 km meer zuidwaarts net voor de Spaanse grens 2 kilometer voorbij Saint-Jean- de-Luz.


Vrijdag 6 juli 2007

Net iets later dan gepland maar om 9.45 uur waren we onderweg het beloofde een hele warme dag te worden want de zon stond al hoog aan de staalblauwe hemel. De reis verliep voorspoedig en via Bayonne en Biarritz bereikten we Urrugne een hele mooie camping met een heerlijk zwembad en zwemvijver en als klap op de vuurpijl speciaal voor Peter op nog geen 500 meter van de hypermarche E.Leclerck. Hier willen we een weekje blijven staan alvorens we Spanje in gaan, want Heidi van Eurokarkas in Arendonk heeft een extra reservewiel opgestuurd naar deze camping dus daar moeten we zowieso op wachten.


Zaterdag 7 juli 2007

Ook vandaag ziet het er weer naar uit dat het een mooie dag zal worden. Het is een komen en gaan van caravans en campers op deze camping want het is meer een doorgaans camping voor mensen die onderweg zijn naar Portugal of zuidwest Spanje. Vandaag hebben we bedacht dat we mijn nieuwe fiets eens uit gaan proberen. Dus Andrea heeft bij de receptie een kaartje gehaald met drie fietsroutes waarvan de langste 18 km is, dat lijkt ons wel haalbaar.
Na ons gebruikelijke ritueel van wassen, ontbijten, en rustig in het dagritme komen vertrekken we omstreeks 11.30 uur voor onze “toertocht”. Tjonge jonge wat een respect heb ik hier gekregen voor de tour de france renners, ik snap wel dat die gasten allemaal onder de doping zitten, wat is het zwaar om een berg op te fietsen!! Maar goed na ongeveer 2 kilometer kregen we onze eerste “col” en er zouden er nog velen volgen iedere keer maar 400 of 500 meter lang maar wel zo steil dat er, door beginnelingen, niet tegen op te fietsen was. Wat een karwei was dat, maar goed na ongeveer 1,5 uur waren we volgens ons helemaal boven en kwamen we uit bij een weiland wat vol echte zigeuners stond. Daar hebben we maar even de weg gevraagd en ze waren erg behulpzaam. Vanaf daar was het inderdaad alleen bergafwaarts terug naar de camping dus dat viel weer mee. Moe maar voldaan hebben we nog even lekker gezwommen en toen was de dag weer om.


Zondag 8 juli 2007

Zondag was rustdag, mede door het minder goede weer, om niet te zeggen slechte weer, zijn we een dagje op de camping gebleven. Waar we kennis hebben gemaakt met Yann en Zasna een leuk Frans stelletje uit Montpellier en geloof het of niet maar zijn zus woont in Baullieu, naast de schoonouders van Chantal, een hele goede vriendin van Andrea, dus de wereld is echt heel erg klein.


Maandag 9 juli 2007

Vandaag is het Andrea’s dag die wil graag naar Bayonne en Biarritz dus wij lekker op tijd vertrokken richting Bayonne.
Bayonne is een oude vestingstad met een hele leuke binnenstad waar alle grote winkelketens vertegenwoordigd zijn dus “het walhalla” voor een vrouw, en laat ik die nu toevallig twee bij hebben. Meer hoef ik niet meer te vertellen natuurlijk. We hebben hier ook nog even de basiliek bezocht, zeker de moeite waard als je in de buurt bent. Daarna langs de kust via Biarritz, ook erg mooi, maar toch een beetje vergane glorie hebben wij het idee, weer terug naar de camping en er is weer een dag voorbij gevlogen. Terug op de camping hadden we nieuwe buren, een Nederlandse auto dus Manoux blij, misschien wel kinderen! En ja hoor een papa met drie kinderen, twee jongens en een meisje, wel iets ouder dan Manoux, maar Linda het meisje van 16 was toch wel interessant en ook zij vond het gezellig om even als meiden onder elkaar in de speeltuin te spelen.


Dinsdag 10 juli 2007

Vandaag gaan we de bergen in, met de Unimog wel te verstaan, want een stukje verder ongeveer 18 km, in Rhune gaat een treintje naar de top van de berg. Na een klim van 20 min kwamen we in Rhune aan, druk, druk, druk, er stond een rij aan te schuiven, dat wil je niet weten. Maar er gingen twee treintjes naar boven met elk 75 personen dus het ging redelijk snel vooruit en een uurtje naderhand zaten we in een klein wagonnetje. Na een rit van 35 min waren we helemaal bovenop de berg. Hier hebben we onze eerste kennismaking gehad met Spanje, boven op de bergtop loopt namelijk de Frans-Spaanse grens. Het was jammer dat het niet helemaal helder weer was, anders was het uitzicht nog adembenemender geweest. Na een Spaans cappucinootje en een broodje was het weer tijd om met de trein terug naar beneden te gaan.


Woensdag 11 juli 2007

Even geïnformeerd bij Heidi (eurokarkas) wanneer de band zou arriveren en dat zou vandaag zijn dus we kunnen morgen vertrekken. Om 11 uur was de band er.
Voor vanmiddag nog maar eens een fietstochtje op het programma gezet, naar het strand, je moet toch in conditie blijven hahaha. De campingbaas had ons ervan verzekerd dat het redelijk vlak was, dus goed te fietsen voor iedereen. Vol goede moed naar het strand, mooi leuk strandje in een baai dus weinig golven. We waren er amper en de zon dook weg achter de wolken om voorlopig niet meer tevoorschijn te komen. Nadat Manoux haar zandkasteel had gebouwd en nadat onze voeten ingegraven waren, zijn we maar weer naar de camping gefietst en wonderlijk genoeg waren we net binnen toen het begon te regenen.


Donderdag 12 juli 2007

Gisterenavond alles in orde gebracht voor het vertrek zodat we op tijd konden starten. Na het ontbijt, 10 uur vertrokken naar Etxarri een plaatsje ongeveer 105 km verderop in Spanje. Nu weet ik ook weer waarom Spanje vroeger in de aardrijkskundeles een tafelland werd genoemd, ik dacht altijd dat dat te maken had met de eetgewoontes maar nu weet ik het weer het heeft te maken met het landschap. Tjonge jonge wat een klim. Onze Moggy had het erg zwaar. Spanje is namelijk een land wat gemiddeld op een hoogte tussen de 600 en 800 meter zit dus je moet eerst 600 meter omhoog over een redelijk korte afstand om dan tussen de bergen door overigens over goede wegen van dorp naar dorp te kunnen rijden. Maar na een zware rit bereikten we omstreeks 14 uur de camping in Extarri.


Vrijdag 13 juli 2007

Het is een echte Spaanse camping, niet groot een beetje rommelig maar met een heel mooi zwembad. Ook hier is het nog geen mooi weer geweest horen we van de andere gasten maar vanaf het moment dat wij gearriveerd zijn schijnt ook hier de zon en is het 34 graden. Dus vandaag een beetje acclimatiseren en ons aanpassen aan het Spaanse ritme, waar we overigens niet zoveel moeite mee hebben. Vandaag een beetje gezwommen en in het dorp naar de plaatselijke supermarkt geweest.

Zaterdag 14 juli 2007

Zaterdag een fietstocht door het bos gemaakt naar een kapelletje wat een paar honderd meter hoger ligt. Niet erg spannend maar daar is het ook te warm voor, onderweg nog kennis gemaakt met een Spaanse vrouw die met kinderen kikkervisjes aan het vangen was en erg goed engels sprak achteraf bleek dat ze ook op de camping zat.

Zondag 15 juli 2007

Vandaag willen we naar het meer er is namelijk een natuurpark met een meer op ongeveer 15 km van de camping. Maar het is weer zo warm dat we eerst gaan zwemmen en daarna op zoek naar het meer. Het natuurpark hadden we zo gevonden, alleen vanaf daar was het nog meer dan 5 km wandelen voordat we bij het meer waren. Maar toen we bij het natuurpark aankwamen sliep Manoux natuurlijk als een roosje, dus een beetje zonde om wakker te maken. Na nog 10 km doorgereden te hebben kwamen we in een heel klein bergdorpje waar een paar dorpsbewoners ons wisten te vertellen dat je ook met de auto bij het meer kon komen, althans met onze auto. Dus eindelijk een echte 4 x 4 experience. Na ongeveer 10 minuten op de verharde weg werd het een onverharde hele smalle weg naar boven, vol met gaten en kuilen dus wij waren blij dat we lekker hoog in onze Moggy zaten na een half uur klimmen, en als ik zeg klimmen bedoel ik ook echt klimmen, kwamen we bij het meer aan. Supermooi was het !! Alleen onbegrijpelijk dat er buiten een koppeltje met een landrover en een gezinnetje met een Jeep verder niemand te bekennen is. Het is tenslotte zondag en het is mooi weer. Maar daarom zeker niet minder mooi. Na een wandeling rond het meer zijn we weer terug gereden naar de camping om alles weer klaar te maken voor het vertrek morgen naar Haro.


Maandag 16 juli 2007

Om 9.30 uur “en route” en om 11.15 uur aan gekomen op de camping in Haro, 106 km. Dit was de voorspoedigste rit die we tot op heden hebben gehad. Toen we aankwamen was het bewolkt en het zag er niet best uit ’s middags hebben we nog wat regen gehad maar toen het eenmaal opklaarde was het erg mooi hier midden in de Rioja streek. Even in de stad een Spaans telefoonnummer aangeschaft en een “tour de ville” gemaakt en daarna terug naar de camping waar we een kennismakingsborrel hebben gedronken met onze Belgische buren uit Brugge, een leuk stel met twee zoontjes waar Manoux het erg goed mee kon vinden.
We waren erg laat aan het eten, ik geloof 21 uur, toen er ineens 7 man aan de woonwagen stond die ons in het Spaans vroegen of ze iets konden komen eten. Hahaha wij lachen natuurlijk maar het bleek de campingbazin te zijn die op onze website had gezien op de Spaanse pagina dat wij voor mensen wilden koken dus ze waren een beetje teleurgesteld dat dat niet ging lukken.


Dinsdag 17 juli 2007

Tijd voor cultuur!! Mooi weer, eerst even zwemmen met Alexander en Frederique om daarna op zoek te gaan naar het Rioja wijnmuseum en het “Balcon de Rioja” vanwaar je volgens de boeken een volledig uitzicht hebt op de Rioja streek. Na een rit van een klein uurtje met daarin een klim van 15% gedurende 4 km stonden we op 1104 meter hoogte uit te kijken over de hele Rioja. Geweldig, vanaf hier is ook duidelijk te zien dat de Rioja zich bevind in een soort van vallei tussen twee gebergten op een hoogte schommelend van ongeveer 500 en 700 meter. Nadat we dit panorama hebben aanschouwd hebben we koers gezet richting museum.
In een woord ‘af’ wat een mooi museum. Zelfs Manoux was erg onder de indruk van wat daar te zien was en vooral van de manier waarop het werd uitgelegd voor ons was het ook erg interessant en een groot deel van wat we vroeger op school hebben geleerd i.v.m. wijn maken kwam weer naar boven.
Later terug op de camping waren er weer Nederlandse kindertjes gearriveerd, Bente en Jur, dus Manoux d’r dag kon niet meer stuk. Gelukkig hadden wij deze avond ook weer gasten voor ons “petit resto” voor de woonwagen staan, maar ook die moesten we teleurstellen.
Misschien wordt het toch eens tijd om de deuren te openen.


Woensdag 18 juli 2007

Woensdag een rustig dagje gehad, Manoux had nog wel een paar vriendinnetjes gemaakt en wij hebben ons een beetje bezig gehouden met de route.


Donderdag 19 juli 2007

Vandaag gaan we naar Burgos een redelijk grote stad op de route van de Santiago de Compostella pelgrims. We hebben er enorm veel pelgrims zien lopen en fietsen. En na een voorspoedige reis, op een paar flinke hellingen na, 6 km 8% stijging is geen grap met een Unimog en een woonwagen, kwamen we aan op de stadscamping van Burgos. Beetje rommelige camping met veel Nederlanders die op doortocht naar Portugal daar overnachten Vandaag ook nog een mailtje gehad van Kees Rutten, dat hij met Carla en Danny onderweg is naar Portugal en dat ze, als het enigszins uitkomt, graag langs willen komen. Dat kon natuurlijk niet mooier wij zitten hier precies op de route, dus afgesproken dat we zowiezo op hun zouden wachten hier. (Voor de mensen die Kees niet kennen, Kees weet bijna alles van Unimogs en mechanisatie dus zodoende kennen wij Kees, oh ja ze hebben ook al heel lang een woonwagen)


Vrijdag 20 juli 2007

Na een ijskoude nacht, Burgos ligt toch op zo’n 950 meter hoogte, staat de zon hoog aan de hemel en we hebben besloten om de fietsen te pakken en de stad te gaan verkennen. Er ligt een mooi fietspad vanaf de camping naar het centrum en wat heel belangrijk is, het is vlak!
Rond het middaguur kwamen we in het centrum aan het was vandaag markt dus na even over de markt te hebben gelopen zijn we naar de kathedraal gereden, waar we eerst de inwendige mens hebben verstevigd, om hem daarna met een bezoekje te vereren. Wat een mooi gebouw is dat. Ook weer zeker de moeite waard als je in de buurt bent. Laat in de middag kwam er een sms van onze gasten dat ze omstreeks 18 uur zouden arriveren, dus wij weer stilletjes aan richting camping gefietst. Kees, Carla en Danny kwamen rond 19 uur met hun huisje op wielen en na de verwelkoming met de nodige “bubbels”, het is tenslotte vakantie, zijn ze bij ons aangeschoven voor het diner, het was erg gezellig.


Zaterdag 21 juli 2007

Omdat we gisteren tijdens het diner met Kees hadden besproken dat onze Moggy een beetje moeite had om de bergen te bedwingen, had Kees voorgesteld om vandaag Moggy iets meer vermogen te geven, door de brandstofpomp een halve slag op te schroeven. Dus zo gezegd zo gedaan en er werd afgesproken dat ze dan vanavond wel weer bij ons mee moesten eten (voor wat hoort wat). Nadat wij overdag een beetje boodschappen hadden gedaan en nadat hun de stad zijn in geweest, zijn we eraan begonnen. Het ging natuurlijk niet zo soepeltjes als we gedacht hadden maar uiteindelijk kreeg Kees de boutjes toch los en toen was het zo gebeurd. Na een gezellige maaltijd met de nodige drank rolden we omstreeks middernacht, ijskoud ons bed in.


Zondag 22 juli 2007

Jonge, jonge wat een verschil van 84 naar 110 pk is natuurlijk bijna een derde meer vermogen, en dat merk je wel. Zo gaan we dus de vandaag, na afscheid te hebben genomen, vol goede moed weer op weg, wij iets verder Spanje in, en hun naar Portugal.
Na 117 km kwamen we aan in Abejar bij een meer, erg leuk gelegen maar wat een slechte camping, El Frontal. Dit is voor het eerst dat we zeggen, wat een vies zooitje!! Vandaag blijven we hier om morgenvroeg op tijd te kunnen vertrekken naar Calatayud. Gelukkig stond nog een Nederlands stelletje uit Zaandam die we ook in Burgos op de camping hadden gezien en zo werd het toch nog een gezellige avond.


Maandag 23 juli 2007

Regen, regen en nog eens regen en het zag er niet naar uit dat het maar een buitje was. Omdat er hier in de buurt erg weinig campings zijn hebben we besloten naar een camping te gaan die in de A.C.S.I. gids al wordt aangeduid als niet zo netjes, en ze hebben gelijk! Dus hier gaan we niet staan. Op naar de volgende 22 km verderop is er nog eentje in Sabinan. Daar aangekomen zagen we een grote terrassen camping maar geen gasten. Op de hele camping stonden twee kampeerders, een tent en een caravan. Niet zo gezellig dus maar wel superschoon. Dus we besloten om toch maar te blijven, totdat we bij de receptie hadden geïnformeerd wat het kostte. Die vrouw was gek! Ze zat met een lege camping en wilde ons het dubbel laten betalen omdat we een grote caravan bij hadden. Daar trappen we niet in, gevolg; rechtsomkeer gemaakt. Koers gezet richting Neuvalos naar de dichtstbijzijnde camping hier, 48 km vandaan. Deze camping ligt ook weer bij een groot meer en het is hier geweldig de zon schijnt, geen wind en het koelt niet zo hard af ’s nachts.
De unimog kenners onder ons zullen wel begrijpen dat we erg moe waren na deze voor ons drukke dag, we hebben vandaag toch een 200 km gereden. Dat het mooie frisse zwembad er dan voor ons ook uitzag als een godsgeschenk zal iedereen wel begrijpen. Na een heerlijke duik, heeft Andrea de wasmachines hier nog wat overuren laten maken want we waren weer door onze voorraad schone kleren heen.


Dinsdag 24 juli 2007

Strakke blauwe hemel, heerlijk rustig op de camping, en nog een paar wasjes te doen. Hier houden we het wel een paar dagen vol. Hahaha. Vandaag een rustig dagje even wat boodschappen doen bij de plaatselijke supermarkt. Hierbij is de “Prima” in Witgoor een hele grote winkel, om daarna lekker te zwemmen en te genieten van de heerlijke temperatuur. Hier was gelukkig nog een Nederlands meisje, Geeske, dus Manoux had het weer erg naar haar zin. Laat in de middag zijn we nog even gaan kijken bij het nationaal park, Monasterio de Piedra, hier boven in de bergen maar het was al te laat om dit nog te bezichtigen vandaag. Op de terugweg nog twee mensen opgepikt die ook op de camping stonden en die zich een beetje vergist hadden in de afstand, dus hier ook weer onze goede daad voor deze week verricht.


Woensdag 25 juli 2007

Lekker vroeg uit de veren, want vandaag gaan we het park bezoeken. Het was fantastisch de ene waterval na de andere, supermooie grotten, eigenlijk allemaal teveel om op te noemen. Er was ook nog een roofvogelshow dus we hebben met volle teugen genoten en zeg met nadruk we, want met name Manoux was erg onder de indruk van dit fascinerende stukje natuur.
We waren rond 15 uur terug op de camping om de route voor de komende dagen te bepalen. Hiervoor hebben we Patricia ingeschakeld. Patricia is het meisje van de receptie die heel erg goed engels spreekt. We hebben haar gevraagd om naar de volgende campings te bellen met de vraag of ze plaats hebben voor onze combinatie. In Spanje zijn de plaatsen op de campings namelijk een beetje kleiner dan in Frankrijk dus is het wel belangrijk om even te bellen van te voren en wie kan dat beter dan een Spaans meisje? Onder het motto van, voor wat hoort wat, hebben we haar vanavond dan ook maar uitgenodigd voor het diner, wat zij, en wij natuurlijk ook, erg leuk vond.


Donderdag 26 juli 2007

Onderweg naar Martin Del Rio, naar een gemeente camping, die nergens in onze gidsen vermeld stond maar die we uit een Spaanse gids had gehaald op de camping. Deze camping lag ongeveer op de helft van de route naar Caspe, waar we eigenlijk naartoe wilden. Er waren twee routes hierheen, eentje was 30 km langer dan de andere en de campingbaas adviseerde ons dan ook die te nemen omdat de wegen beter waren maar Andrea, heldin van de dag vond de kortste route ook goed want volgens de kaart was het overal twee baansweg en er waren weinig bochten en stijgingen. Dat hebben we geweten, hahaha. De twee baansweg ging al snel over in enkel baansweg en we hebben best wat bergtoppen van heel dichtbij gezien die dag. Maar na de eerste 25 km door de bergen te zijn geslingerd, kwamen we op een lange rechte weg van 50 km dwars door de graanvelden met helemaal geen verkeer echt raar om te zien. Om uiteindelijk in Martin Del Rio te arriveren. Een heel klein weggetje naar rechts, 3 kilometer de berg op rijden en jawel hoor na nog even een stijging van 200 meter van 15 % te moeten nemen, terug naar zijn eerste versnelling en de 4 x 4 aan, zagen we eindelijk de ingang (wat kan een mens zweten zeg).
Wat een grap! Hahaha. Er was helemaal niemand daar. Een mooie terrassencamping met een hele mooie natuurstenen trap in het midden, nieuwe toiletgebouwen, nieuw receptiegebouw, bovenaan een restaurant met moderne apparatuur, een was- en strijkkamer, alles perfect in orde, alleen helemaal niemand zelfs geen receptionist(e). Maar goed het was superwarm en we konden de woonwagen hier wel zetten (gelukkig), dus nadat we hem geplaatst hadden zijn we in het plaatselijke gemeente zwembad lekker gaan afkoelen.
Ook weer een beleving op zich, om zo tussen 4 muren van 3 meter hoog, het leek wel een gevangeniszwembad, via een ingangetje achter de bar langs lekker te gaan zwemmen. Nadat we afgekoeld waren en de nog de nodige boodschappen hadden gedaan zijn we weer terug gegaan naar “onze” camping. En wonderbaarlijk was er een meisje bij de receptie, die ons met handen en voeten probeerde uit te leggen dat deze camping voor het merendeel gebruikt wordt door scouting groepen en eigenlijk nooit of zelden door vakantiegangers zoals wij. Goed nadat we 10 euro hadden betaald verdween het meisje weer en we waren weer helemaal alleen op de top van de berg op onze privé camping. Ik moet zeggen een vrij gevoel, maar toch ook wel een beetje raar.


Vrijdag 27 juli 2007

Na een nachtje erg onrustig te hebben geslapen zijn we de volgende ochtend weer vroeg vertrokken richting Caspe, waar we omstreeks het middaguur aankwamen na een voorspoedige reis. Mooie camping aan een enorm meer, het Walhalla voor de vissers geloof ik. En na een uurtje manoeuvreren, de plaatsen waren toch iets kleiner dan het er in eerste instantie uitzag, stond de woonwagen weer netjes geparkeerd.
Gelukkig is het hier weer erg warm en het lijkt erop dat we eindelijk het mooie weer krijgen waarop we van begin af aan op gerekend hebben. Het zwembad is geweldig en er zijn verschillende Nederlandse gezinnen met kinderen hier, Manoux heeft al meteen vrienden gemaakt met Dylan, Collin, Rowan, Collin en Tara, allemaal van rond haar leeftijd dus ook zij heeft hier het echte “vakantiegevoel”.
Nog even naar het dorp (15 km verderop) om voor de komende dagen boodschappen in te slaan, zodat we het hier wel even vol kunnen houden. Geen internet en een hele slechte telefoonverbinding op de camping, dus we hebben in de stad nog even met oma Boal en Tante Marie-Jose gebeld, want die zijn vandaag jarig.


Zondag 29 juli 2007

Na een heerlijk dagje zonnen, zwemmen en luieren is er vanochtend en hoop drukte op de camping het lijkt wel dat iedereen vandaag vertrekt hier. Wij hebben besloten om nog een dagje te blijven om morgen lekker op tijd te vertrekken naar Prades.


Maandag 30 juli 2007

Vroeg uit de veren want het belooft weer een warme dag te worden en we gaan een stukje rijden. Om 9.15 uur zijn we vertrokken richting Prades, maar goed en wel onderweg hebben we de route gewijzigd en hebben we onze steven gericht op Mont-Blanc ook ongeveer 140 km. Aangekomen bij de camping, omstreeks 12.15 uur, krijgen we een van onze eerste echte teleurstellingen te verwerken. De plaatsen zijn te klein voor onze wagen dus we passen er echt niet in. De receptioniste was zo aardig om toch nog even naar Prades te bellen, onze eerste keuze, maar ook daar konden we niet terecht.
Dan zit er echt niks anders op dan door te rijden richting Tarragona, de Costa Daurada. Dus nog maar eens 50 km extra erbij vandaag maar goed, niet getreurd, we hebben een paar campings gebeld en er is in ieder geval plaats heeft men ons beloofd. De eerste waar we aankwamen, een camping van 16,5 ha en 850 plaatsen op het strand, had een tunneltje van 3,5 meter hoogte voor de deur dus daar konden we niet onder door. Volgende camping in Creixell had een sjagerijnige baas en gelukkig voor ons, ook geen plaats voor grote caravans. Gelukkig zeg ik omdat we daarna, naar de volgende camping zijn gereden op het strand, Gavina Platja Creixell, en die had wel plaats!! En wat voor een plaats we staan gewoon eerste rij op het strand en we kunnen bij wijze van spreken vanaf ons balkon in de zee springen wat we na deze vermoeiende dag ook zeker gaan doen.


Dinsdag 31 juli 2007

Heerlijk geslapen, nu weet ik weer waarom wij die airco in de woonwagen hebben gebouwd….hahaha. Wat een temperatuur hier, hier krijgen we ook echt het vakantiegevoel!! Zelfs de Duitsers gedragen zich hier op de camping net zo hebberig als in een hotel. Het is niet te geloven maar op een strand van ongeveer 10 km lang en 100 meter breed presteren ze het om om 8 uur ’s morgens hun parasol neer te zetten om om 16 uur ’s middags op het strand, wat de gehele dag nagenoeg leeg is te gaan zitten, onder hun parasol, op “hun” pekje!
Voor de middag naar de markt geweest in Torredembarra, waar we dan ook maar meteen de inkopen hebben gedaan voor de komende dagen. Hier was ook een circus aan het opbouwen, geweldig, ze hadden allemaal oude houten woonwagens bij, echt een fantastisch gezicht sommige met een Unimog ervoor andere met oude Mercedes vrachtwagens het leek wel een museum. We hebben nog even met de acrobaat van het circus gepraat, een franstalige Belg. Daarna was het tijd voor het strand.


augustus 2007

Woensdag 1 augustus 2007
35 Graden dus het is geen straf om vandaag een dagje lekker op het strand te vertoeven. Dus weinig actie en volop genieten van het mooie weer, het wordt toch onderhand wel eens tijd dat we lekker bruin worden.


Vrijdag 3 augustus 2007

Nog steeds fantastisch mooi weer na gisteren een dagje op het strand vertoeft te hebben en tussendoor nog even Jos Faro de visboer uit Asten, geholpen te hebben met zijn caravan uit het zand te trekken wat voor de Moggy natuurlijk kinderspel was, hebben we onze nieuwe Duitse vrienden, Anja en haar broer Tobias, uitgenodigd om vanavond bij ons te komen eten om daarna mee te gaan naar de première van het circus waarover ik heb verteld. Iedere volwassene mocht een kind gratis meenemen dus we hadden gevraagd of Guusje en haar broer Jordi, vriendjes van Manoux, ook meegingen. Rond 20 uur wij met z’n allen in onze Moggy, wat al een belevenis op zich was natuurlijk, onderweg naar Torredembarra een stukje off road in de route ingelast, een beetje spelen met de zwaailampen en zo kwam het kind in Peter weer te voorschijn.
Jongens wat een mooi circus! Alles was nog zoals het 60 jaar geleden was. Alles was ook nog mooi in tact het was echt geweldig vonden wij maar ook de kinderen waren erg onder de indruk van dit museumstukje vermaak.


Zaterdag 4 augustus 2007

Het wordt wel eentonig weer 35 graden, hahaha. Anja heeft beloofd dat de kinderen vandaag met haar in de boot de zee op gaan. Dus dat beloofd weer een heerlijke vakantiedag te worden. Om ons afscheid te vieren hebben we bedacht dat we vanmiddag suikerspinnen gaan maken voor de kinderen op de camping. Zo gezegd zo gedaan, om 17 uur zijn we begonnen met suikerspinnen maken. Ik weet niet waar iedereen vandaan kwam maar er waren ineens enorm veel mensen met en zonder kinderen. Een grandioos succes, Manoux had haar spaarpot op tafel gezet dus die heeft er nog iets aan verdient ook.
Vanavond zijn we uitgenodigd door Anja om Duitse hotdogs te eten en dat aanbod hebben we natuurlijk niet afgewezen. Zo hebben we gezellig bij onze woonwagen gegeten en hun hebben alles geregeld, barbecue, vlees, salade, sauzen, brood. Dat was wel eens een keertje lekker om zelf niets te hoeven doen. Daarna nog even naar de strandbar geweest om een afscheidsbiertje te drinken met Anja en Tobias, want het is onze laatste avond hier, morgen vertrekken we, met een beetje pijn in ons hart, vroeg naar Fornelis de la Selva (Girona)


Zondag 5 augustus 2007

Lekker op tijd uit de veren want we hebben een leuk ritje voor de boeg. Het leek wel of de hele camping vroeg op was vandaag. Zoveel bekijks hebben we nog niet zo vaak gehad, na iedereen handjes te hebben geschud en afscheid te hebben genomen van onze nieuwbakken vrienden, zijn we vertrokken. Het is gelukkig niet zo warm vandaag (30 gr), en de reis verliep vlotjes. Omstreeks 14 uur kwamen op de boerencamping in Fornelis aan. Een kleine camping op een oude boerderij, bewust uitgekozen door Andrea zodat we dan niet konden vergelijken met ons paradijs in Creixell, maar het was wel leuk.
Hier gaan we Andrea’s moeder ontmoeten want die wilde na 2,5 maand haar kleinkind ook wel weer eens zien.


Maandag 6 augustus 2007

Tijd voor cultuur! 23 Graden dus ideaal voor het bezoeken van een stad. Girona een hele mooie gezellige knusse stad meer kan ik er niet over vertellen. Gewoon leuk.
Nadat we terug waren omstreeks 18 uur arriveerden oma Yvonne en opa Ge. Ze hadden een tent bij dus die moest eerst opgezet worden natuurlijk. Met de nodige helpende handen werd de tent neergezet en toen ben ik maar aan het eten begonnen. Het was ondertussen begonnen met regenen en niet zo heel zachtjes. Dus hebben we maar in de woonwagen gegeten. Het heeft die nacht verschrikkelijk veel geregend, schoonmoeder was bijna letterlijk de tent uitgeregend. Erg vervelend natuurlijk en dan was de hele tent ook nog vol met slakken gaan zitten, die waren natuurlijk allemaal tevoorschijn gekomen door de regen. Het was echt niet leuk.


Dinsdag 7 augustus 2007

Maar gelukkig was het ’s morgens weer droog dus konden we buiten ontbijten.
We hadden bedacht dat we vandaag richting Argeles plage in Frankrijk zouden rijden, maar we waren iets te optimistisch geweest. Ik geloof dat Andrea wel 25 campings heeft gebeld en ze waren allemaal “complet”. Dat was een streepje door de rekening. Uiteindelijk toch een camping gevonden in Roses waar nog wel plaats was dus nadat we met Yvonne en Ge afgesproken hadden dat zij de Girona gingen bezoeken en dat we zouden bellen waar we terecht zouden komen zijn we vertrokken. De camping die wel plaats had, had inderdaad wel plaats maar daar pasten we niet op dus de volgende camping maar geprobeerd daar was wel plaats maar Andrea had haar hoofd gezet op “Sant Pere Pescador” een klein dorp maar 15 km terug. Daar was op camping Aquaruis nog plaats. Wel een behoorlijk stuk boven ons budget, maar goed in het dorp was ook een hotelletje met een kamer vrij voor de visite. ’s Avonds nog even gegeten bij de woonwagen om daarna weer afscheid te nemen van elkaar.


Woensdag 8 augustus 2007

Wat een nacht!! Het heeft alleen maar geregend en geonweerd. Tjonge jonge daarvoor zijn we niet op reis gegaan hoor, maar ja het hoort er allemaal bij. Om 9 uur stond Yvonne al voor de deur met de mededeling dat ze weer naar huis gingen, want ze was niet zo lekker en ze hadden natuurlijk al een paar nachten niet zo goed geslapen. Dat was natuurlijk jammer voor Manoux maar ook voor ons want wij vonden het zeker gezellig weer eens iemand van de familie te zien! Dus na veel kussen en zwaaien gingen ze weer op weg.
Niet zo’n best weer vandaag en Manoux had gelukkig weer twee nieuwe vriendinnetjes, Ilse en Pascalla, dus dat was wel weer gezellig. Ondertussen dat Manoux bij hun aan het spelen was zijn we even naar de markt in het dorp geweest waar we Andrea’s jeugd droom werkelijkheid hebben laten worden. We hebben daar namelijk een echt Spaans jurkje met bijpassende schoentjes voor Manoux gekocht. Gelukkig ging laat in de middag de zon weer schijnen en kregen we het vakantiegevoel weer terug.
Morgen verlaten we Spanje en gaan we op weg naar Narbonne-Plage.


Donderdag 9 augustus 2007

Lekker op tijd vertrokken naar Narbonne-Plage toch weer een behoorlijke rit. Bij de Spaanse grens een enorme file, van mensen die nog even in Spanje de laatste boodschappen willen doen en van Fransen die even snel de grens overgaan om goedkoop drank en sigaretten aan te schaffen, het lijkt hier wel Baarle-Nassau in zijn topjaren, dus wederom oponthoud met als gevolg dat we pas laat in de middag arriveerden op de camping.
Les Belle Roses een gemeente camping aan het strand van Narbonne-Plage. Dit hebben we nog niet meegemaakt, wat een drukte bij de receptie het is hier echt een hectische toestand met iedereen die denkt dat ie geen plaats meer zal hebben. Hier hebben we nog wel even een truckje uit moeten halen om een beetje en fatsoenlijke plaats te bemachtigen maar de details hiervan zal ik jullie besparen want dan wordt het wel erg langdradig. Maar goed uiteindelijk hadden we toch en mooie plaats en wat natuurlijk ook belangrijk is aan het strand!
’s Avonds nog even een borrel gedronken met Erik en Hilke, een Nederlands stel die met een oude VW bus (mini camper) onderweg zijn naar Spanje, en waaraan we het adres van ons paradijsje in Creixell hebben gegeven.


Vrijdag 10 augustus 2007

Vrijdag, wasdag, kan ik je wel vertellen. Jaja het is weer zover we hebben vandaag weer de hele wasserette in beslag genomen om al onze opgespaarde was in een keer weer schoon te krijgen. En terwijl wij op het terrasje ernaast heerlijk hebben zitten lunchen deden de wasmachines hun werk.
Het was vandaag toch geen weer om op het strand te zitten want er stond een behoorlijke wind en als je op het strand kwam, met dat hele fijne zand, was het alsof je gezandstraald werd dus het was niet zo erg om de met z’n allen de was te doen.


Zaterdag 11 augustus 2007

Gelukkig is de wind vandaag heel wat minder en volgens de berichten zal het morgen helemaal windstil zijn. We hebben bedacht dat we dat even afwachten en mocht het niet zo zijn we alsnog morgen vertrekken. Maar zoals voorspeld verdween de wind en werd het super mooi vakantieweer dus we hebben, zondag, maandag en dinsdag heerlijk op het strand gelegen en enorme zandkastelen gebouwd, samen met Jan-Willem, de vader van Manoux’s vriendinnetje, Sanne.
We hadden hier ook nog bedacht, dat dit de camping was, gezien de gemiddelde leeftijd, waar we wel eens onze slag zouden kunnen slaan met suikerspinnen verkopen. Dus zondagavond een bord gemaakt met daarop dat we maandag om 17.30 uur Barbapappa’s zouden verkopen voor 0,50 cent. Maar helaas hier werd door de camping beheerder roet in het eten gegooid, het is namelijk verboden om handel in welke vorm dan ook te bedrijven op de camping. Van een kant wel begrijpelijk natuurlijk, maar van de andere kant niet leuk, maar goed regels zijn regels en daar moeten we ons dan maar bij neer leggen.


Woensdag 15 augustus 2007

Vandaag reizen we af naar Baullieu, een dorpje 20 km van Montpellier, want daar wonen de schoonouders van Chantal, een hele goede vriendin van Andrea. Daar werden we met open armen ontvangen, er waren heerlijke petit-fourtjes want het was tenslotte een feestdag in Frankrijk. Na bijgeklets te hebben en trots ons span te hebben laten zien, zijn we weer vertrokken naar de volgende camping, ongeveer 10 km verder in Boisseron. Een leuk Frans campinkje waar we een nachtje willen blijven om vervolgens door te reizen naar de “Ardeche”, bij al onze Nederlandse fans wel bekend, geloof ik.


Donderdag 16 augustus 2007

We waren van plan op tijd te vertrekken maar helaas dat is weer niet gelukt, haha. We zitten volgens mij weer een beetje in het franse ritme. Na een zeer vermoeiende rit veel bergen en kleine wegen, en na heerlijke lunch op een franse parkeerplaats waar de borden bijna van de tafel waaide kwamen we aan in Ucel. Een piepklein dorpje tussen Aubenas en Val des Bains. We hadden gebeld en men had ons verzekerd dat er een plaats vrij was, alleen waren ze vergeten te vertellen dat er twee routes naar de camping waren. Met als gevolg dat wij de route namen die op de bordjes aangegeven stond met als hindernis een bruggetje van 50 meter lang en 3 meter breed dat aan beide kanten haaks op de weg stond. Nou de chauffeurs onder ons zullen wel begrijpen, dat dat, met ons span eigenlijk niet haalbaar is. Maar terug was ook geen optie want we konden daar ook niet draaien. Dit was eigenlijk een van de eerste echte problemen op onze reis, wat betreft manoeuvreren dan. We hadden de hele weg geblokkeerd en waren ondertussen naar de camping, Le Pasturel, gelopen die aan de andere kant van de brug lag aan de rivier.
Ik heb nog niet zo’n vriendelijk en behulpzame mensen meegemaakt. Iedereen werd opgetrommeld om te komen “coachen” bij het oversteken van de rivier. Maar gelukkig was de overbuurman, chauffeur van het jaar 2007 in Frankrijk, thuis en die heeft mij enorm goed geholpen met het nemen van dit obstakel. Het was echt centimeterwerk, maar we zijn er zonder kleerscheuren over geraakt.
Vanavond nog even naar de avondmarkt in Vals les Bains geweest, ook een heel mooi dorp met thermale bronnen. De markt was niet zo spectaculair het was nl gewoon een soort braderie zoals er dertien in een dozijn zitten. We hebben daar nog wel een heerlijke pizza gegeten op een terrasje. Papa en mama, wat later een Nederlandse mevrouw bleek te zijn maakte de pizza’s en hun 2 dochters, van 11 en 13 deden de bediening, een erg grappig adresje.


Vrijdag 17 augustus 2007

Gisteren een lekker rustig dagje gehad, boodschappen gedaan in Aubenas, beetje aan het zwembad gelegen en dat was het wel weer een beetje. Manoux heeft ook op deze camping weer een paar Nederlands sprekende kinderen ontmoet dus die vind het hier geweldig.
Een leuk detail is trouwens dat de ANWB hier op de camping een dependance heeft. Er zijn hier twee monteurs compleet met wegenwacht auto gestationeerd op de camping en die gebruiken dit als uitvalsbasis om Nederlanders die onderweg zijn en stukken krijgen te helpen.


Zaterdag 18 augustus 2007

Vandaag gaan we naar de Hermitage, dat is een huisje hier in de bergen op ongeveer drie kwartier wandelen vanaf de camping, hier woont ook een hermite, kluizenaar in het nederlands. Er gaan van allerlei verhalen de ronde over deze man, de een zegt dat hij zich verstopt de ander zegt dat hij heel vriendelijk is dus we zijn heel nieuwsgierig geworden. En Peter zou Peter niet zijn als hij deze man niet zou ontmoetten. Na een behoorlijke klim kwamen we bij de hermitage aan. Een huisje met een klein kapelletje ervoor waar een kaarsje brandde, en er hing een hele grote bel met een ketting in het torentje. Manoux heeft flink aan die bel getrokken en weliswaar er kwam iemand tevoorschijn, frere Ivan, was zijn naam zou hij ons later vertellen. Het bleek een uiterst vriendelijk man te zijn die al meer dan 30 jaar leefde als kluizenaar boven op de berg, hij behoorde tot de benedictijnen. We hebben wel een uurtje met hem gepraat en nadat we een kaarsje cadeau hebben gegeven zijn we weer terug naar de camping gegaan.
Deze camping ligt aan een zijriviertje van de Ardeche met op ongeveer 500 meter van de camping, stroomopwaarts om in zeemanstermen te spreken, een leuk plekje met rotsen, waterval en kristalhelder water natuurlijk, het lijkt wel een sprookje. Hier zijn we vanmiddag nog even lekker gaan zwemmen, onvoorstelbaar wat dat frisse water met je lichaam doet. Zelfs Andrea heeft hier gezwommen in water met een temperatuur van 17 graden. Terug op de camping hebben we het suikerspinnen apparaat nog maar eens tevoorschijn gehaald. De camping is zo leuk en heeft zo’n fijne eigenaars, dat we, lees Andrea, als geste vandaag suikerspinnen gaan maken. Weer een enorm succes!! Waar ze zo snel allemaal vandaan kwamen weet ik niet maar in “no time” stond de hele camping bij onze woonwagen.


Zondag 19 augustus 2007

Met een beetje spijt in ons hart moeten we weer verder, dus vandaag gaan we richting Le Puy. Na een uitbundig afscheid van de campingeigenaars en nadat de oude baas ons heeft voorgereden om het verkeer tegen te houden zodat we makkelijk door het dorp kunnen en zo weer op de doorgaande weg richting Le Puy komen,, zijn we vertrokken. Wat een toestand op de weg , dit hebben we nog niet meegemaakt. Bijna alleen maar gestreste mensen die ons scheldend en middelvingeropstekend inhalen, omdat ze enige tijd achter ons hebben moeten rijden. Dit kenden we nog niet. Maar goed de weg naar Le Puy ging ongeveer 10 kilometer lang met 10 a 11 % omhoog dus wij gingen niet zo hard, 25 a 30 kilometer per uur. Achteraf vertelde iemand ons dat deze zondag bijna alle fransen weer op weg naar huis waren omdat morgen voor een heel groot deel van Frankrijk de vakantie erop zit. Dan snap ik ook wel dat ze een beetje gestrest zijn, maar het was niet zo leuk. Na een vermoeiende rit kwamen we omstreeks 15 uur aan bij de gemeente camping aan de oevers van de Loire. Supermooi en plaats genoeg. Alleen had de burgemeester besloten dat er vanaf dit jaar geen caravans met meer dan een as en geen utilitaire voertuigen meer op de camping mogen, en laten wij nu toevallig van allebei er eentje bij hebben, dus we worden geweigerd. Maar gelukkig was men bij de receptie wel zo aardig om ons door te verwijzen naar de volgende camping in Saint Julien Chapteuil ongeveer 20 km verderop.
We hadden hier nog wel een klein probleempje, voor de camping waar we geweigerd werden was een echt speelparadijs voor kinderen, met allerlei luchtkastelen, een zwembad met bootjes etc. dus we kwamen daar niet weg zonder dat Manoux daarin was geweest. Nu was dat voor ons ook niet echt een straf hoor, want er was ook een terrasje bij zodoende hebben we daar een pitstop van een uurtje gehouden om daarna door te gaan rijden naar het volgende dorp. Een kleine gemeentecamping die zo goed als leeg was, dus daar ons span maar even geparkeerd voor een nacht.


Maandag 20 augustus 2007

Vandaag is hier markt dus die moeten we eerst bezoeken alvorens we vertrekken naar Ambert, bekend van de Fourme d’Ambert. De markt was niet echt een succes vandaag geloof ik, het weer was niet echt om over naar huis te schrijven en de vakantie is afgelopen dus er stonden weinig kramen en er waren nagenoeg geen klanten te bekennen. Waar ik me wel over verbaasde is dat er drie kramen staan met worst en hammen terwijl in het dorp zelf ook al vier slagerijen, dus ik vraag me dan af of die mensen de kost allemaal kunnen verdienen, maar dat zal wel.
Rond 12 uur vertrokken naar Ambert, 92 km, leuk ritje, beetje stijging maar het ging vlotjes. De camping was mooi gelegen aan een park en bij het gemeentelijk zwembad, waar we ook gebruik van mochten maken. Nadat we een mooi plaatsje hebben uitgekozen gingen we zwemmen, althans we gingen naar het zwembad. Voor het eerst in mijn carriere geweigerd!! De reden is dat je hier een strakke zwembroek moet dragen en dat alles wat lijkt op een short verboden is, en ik heb alleen zwembroeken bij van het short model. Dus ik mocht niet zwemmen maar Andrea en Manoux wel, dus hebben die zich wel even vermaakt in het zwembad.


Dinsdag 21 augustus 2007

Vandaag zou hier het hoogtepunt van de vakantieperiode plaatsvinden, in de vorm van een jaarmarkt. Dus gisteren stond het hele dorp vol met parkeerverbodsborden, zodat het ernaar uitzag dat het een hele grote braderie zou worden. Alleen werden we vanmorgen gewekt door regendruppels die in grote getale op ons dak vielen. Dus ook voor de jaarmarkt een streep door de rekening. Gelukkig voor Manoux was er op deze camping een “kidsclub” waar vanmorgen een knutselochtend werd georganiseerd dus daar kon ze zich in ieder geval voor de middag uitleven.
Na de middag stopte het met regenen zodat we toch nog naar de jaarmarkt konden. Best leuk alleen waren er erg weinig kraampjes en de winkeliers hadden zelf ook niet veel moeite gedaan wat gezien het weer ook wel begrijpelijk was. Na ons bezoek aan het, overigens wel, leuke stadje zijn we nog even naar het park gefietst waar het voor Manoux weer echt het paradijs was. Springkussen, speeltuin, elektrische bootjes, enz. heerlijk om kind te zijn lijkt het mij. Gelukkig voor papa mocht Manoux nog niet alleen in de bootjes dus moest hij mee. hahaha wat een straf.


Woensdag 22 augustus 2007

Alweer regen, hier hebben we geen zin in, op naar de volgende stop, dat wordt Vichy, wel bekend van de kuuroorden en het heilzame water. Na een hele voorspoedige rit van een kleine 100 kilometer komen we aan in een klein dorp net naast Vichy, Bellerive 4 campings op een rij waarvan de laatste de goedkoopste is dus die is voor ons. Hier staan we ook weer bijna alleen samen met een tentje en een caravan maar goed plaats genoeg dus. We zetten de wagen lekker aan de rand van de rivier en besluiten om even naar Vichy te gaan omdat we onderhand wel weer eens een keertje internet willen hebben, om onze mails te checken, en om de site weer een beetje te updaten, want dat was alweer een tijdje geleden zoals de meeste onder jullie wel gemerkt hebben.
Vichy is leuk. Eindelijk weer eens een normale stad met gewone mensen, normale winkels, gezellige drukte, de thermale bronnen en gelukkig weer een onbeveiligd netwerk waar we in konden breken om onze mails te checken. Wat betreft die bronnen dat zag er wel authentiek uit, een overdekte galerij uit de jaren ’20 denk ik met mooi smeedwerk etc. van ongeveer 400 meter lang die uitmond in een bijpassende ruimte, met tafeltjes, stoeltjes en bankjes, waar allerlei verschillend bronwater uit kraantjes loopt, van 20 gr warm water tot 43 gr warm water met allerlei vreemde smaken die ongetwijfeld een heilzame werking zullen hebben maar ons kon het niet echt bekoren want het rook en smaakte naar zwavel, ofwel de geur van rotte eieren. Maar we hebben het wel allemaal geproefd natuurlijk.


Donderdag 23 augustus 2007

Tijd voor vertrek. Vandaag gaan we naar Digoin ongeveer 70 km verder en hopelijk wel mooi weer daar aan de oevers van de Loire midden in de Bourgogne. Na eerst nog even wat inkopen te hebben gedaan verlaten we Bellerive om 14 uur na een lekker ritje komen we om 16 uur aan in Digoin een redelijke stad met een mooie camping aan de rand van de stad en de Loire. Vanavond nog even de was gedaan in de stad en zoals het hoort weer gewoon 5 machines tegelijkertijd geconfisqueerd.


Vrijdag 24 augustus 2007

Fantastisch, eindelijk weer eens de zon aan de ontbijttafel, dat bevalt ons wel vandaag gaan we de stad verkennen maar daarover later meer.


Dinsdag 28 augustus 2007

Alles in orde gebracht om goed op tijd te vertrekken. Omstreeks 10 uur zijn we weer “en route”, maar pas, nadat we de receptioniste er nog op geattendeerd hebben dat ze ons 1 dag te veel in rekening heeft gebracht. Het is een mooie route 78 kilometer alleen maar route nationaal dus verder geen problemen, het is weer heerlijk weer als we aankomen op de camping. Camping les Sources is een hele mooie verzorgde camping in de Cote d’Or, het middelpunt van de Bourgogne, met uitzicht over de wijnvelden. Vanmiddag gaan we nog even zwemmen in het aanpalende gemeentezwembad.


Woensdag 29 augustus 2007

Slecht weer vandaag. We hebben besloten om een toer door de omgeving te gaan maken met onze Moggy. Eerst naar le montagne “Des Trois Croix” een berg op 578 meter waarop drie inmens grote kruizen staan en vanwaar je de hele regio kan overzien. Op de terugweg hebben we nog een hele bak vol bramen geplukt langs de weg, om daarna nog een deel van route “de grand crus” te rijden.
Terug op de camping was het eindelijk weer droog. Andrea had een walnoten- en een hazelnotenboom gevonden, dus ik ben samen met Manoux hazelnoten gaan zoeken en walnoten uit de boom gaan gooien. Met een behoorlijke buit aan noten en heerlijke vers geplukte appels komen we na 1,5 uur weer terug bij de woonwagen.


Donderdag 30 augustus 2007

Vandaag moeten we weer op weg. We hebben namelijk morgen met opa Nico afgesproken in Celles-sur-Plaine in de Vogezen en daar zitten we nog een dikke 300 km vandaan dus we hebben een behoorlijke rit voor de boeg. Maar alles gaat voorspoedig dus we hebben onderweg besloten om vandaag door te rijden naar Contrexeville ongeveer 200 kilometer.
Een mooi thermaal dorp met een gemeente camping waar een we voor het eerst deze vakantie zigeuners tegenkomen. Aardige mensen die ons ook meteen uitnodigen om hun caravans, allemaal Tabbert Pucinni, te komen bekijken. We blijven hier maar een nachtje en we zijn behoorlijk vermoeid van de flinke reis dus we liggen lekker op tijd in bed.


Vrijdag 31 augustus 2007

Nog 104 km en dan zijn we in Celles sur Plaine, een klein dorpje in de Vogezen bij het meer van Pierre Percee. De vissers onder ons zullen dit wel kennen want het is hier ook weer en behoorlijk visparadijs geloof ik. We hebben deze camping gekozen omdat we dachten dat hier nog wel wat te beleven, verwarmd zwembad, ACSI kaart enz., maar helaas niets is minder waar het weer is hier ook niet echt om over naar huis te schrijven. Dus er zijn ook niet zoveel gasten. De mensen die hier werken, een Nederlands vrouwtje bij de receptie en de beheerster zijn super aardig en de camping is verder ook helemaal OK. We installeren ons aan de oever van een klein riviertje, om dan af te wachten wanneer Nico zal arriveren. Wij hebben ondertussen zijn tent al opgezet en is zijn voorlopig vakantieverblijf klaar om te bewoont te worden.
Laat in de middag belt hij dat hij in het dorp is gearriveerd. Manoux en ik zijn op dat moment niet bij de woonwagen, maar in de speeltuin bij het meer, dus de verrassing is zoveel te groter als wij terugkomen en opa zit lekker aan de cappuccino.


september 2007

Zaterdag 1 september 2007

De laatste maand is ingegaan vandaag. Toch een beetje een raar gevoel, dat we weer bijna thuis zijn en dan natuurlijk ook weer gewoon aan de slag moeten, al weten we nog niet wat of waar, maar dat zal wel goed komen. We hebben natuurlijk nog een maandje om te genieten en dat gaan we zeker doen.
Vandaag een lekker rustig dagje op de camping zodat opa gezellig met zijn kleindochter kan genieten. Vanmiddag gaan we nog wel even een ritje rond het stuwmeer maken en daarbij de dam, en een avonturenpark bezoeken. Die dam is natuurlijk niet zo spectaculair maar dat avonturenpark eigenlijk wel. Je kon daar bungy jumpen, met een kabel over het meer vliegen met een snelheid van meer dan 50 km per uur, en er was een heel parcours uitgezet met kabels tussen de bomen om heerlijk te klimmen in de vrije natuur. Helaas voor Nico en mij was alles beperkt tot een maximum gewicht van 95 kilo, dus we werden hier behoorlijk gediscrimineerd vonden we.
Eenmaal terug op de camping bleek dat Manoux afgesproken had met opa om de nacht samen in de tent dor te brengen, en ik moet zeggen, dat vond ze wel wat.


Zondag 2 september 2007

Na dit dagje uitrusten zijn we natuurlijk toe aan een beetje actie. Vandaag gaan we even cultureel, en vooral toeristisch.
Eerst naar een klein dorpje waar je met een stoomtrein een ritje kan maken door de natuur van de Vogezen, naar een houtzagerij waar de machine aangedreven wordt door het water van een rivier. Hier zijn we twee uur te vroeg want de trein gaat pas om 14.30 uur. Zodoende hebben we nog tijd om eerst bij de botenlift, ons tweede project van vandaag, te gaan kijken.
Daar aangekomen zagen we dat er een achtbaan was die op eigen kracht met individuele karretjes rondging, dat leek ons, en vooral Manoux, wel leuk. Nadat we hier een rondje in hebben gemaakt gaan we naar de botenlift kijken. Dit is een lift waarin vrachtschepen in een soort bak varen en dan 43 meter omhoog worden gebracht om dan weer verder te varen in een kanaal. Hier pretenderen ze dat dit uniek in Europa is maar volgens mij ben ik ongeveer 30 jaar geleden in Belgie met school ook bij zoiets gaan kijken alleen weet ik niet of dit over een hoogte verschil van 43 meter ging.
Ondertussen was het weer de hoogste tijd om terug te gaan naar ons treintje want het was bijna half 3. Het treintje zat helemaal vol en het was een leuk ritje, maar ik het idee dat we voor de tweede keer genept waren met zoiets, de eerste keer was in Digoin met de boot, dit was ongeveer hetzelfde, een half uurtje de bergen in, een half uurtje pauze bij de houtzagerij en een half uurtje terug. Onderweg kwamen we voorbij een forellenkwekerij waar we naderhand nog wat heerlijke verse forelletjes hebben gehaald die we overheerlijk “en papillotte” klaar hebben gemaakt op de plaat.


Maandag 3 september 2007

Vandaag gaan we naar Straatsburg een erg mooie stad met een hele grote geschiedkundige waarde. Alles zit mee, behalve het weer. Het regent de hele dag, maar dat mag de pret niet drukken We hebben heerlijk geluncht, eindelijk weer eens met katoenen servetten, hahaha.
Na een mooie stadswandeling, inclusief een bezoek aan de kathedraal, heeft Andrea ervoor gezorgd dat we met de hypermoderne metro terug werden gebracht naar Place Marchee, waar de auto geparkeerd stond.


Woensdag 5 september 2007

Gisteren is Andrea nog even naar de kapper geweest en ondertussen heb ik de was gedaan op de camping, tja dat moet ook regelmatig gebeuren, maar het was redelijk weer dus dan kan het lekker buiten drogen. (Scheelt weer een paar muntjes voor de droger).
Vandaag gaan Nico, Andrea en Manoux naar Nederland, want Andrea gaat een lang weekend naar Mallorca met haar damesdispuut, ik geloof met 80 vrouwen in één vliegtuig en in één hotel, je moet er maar zin in hebben. Manoux gaat ook mee logeren bij opa en oma dus ik blijf hier alleen tot zaterdag en dan ga ik naar Verdun.


Zaterdag 8 september 2007

Donderdag en vrijdag zijn er weinig spannende dingen gebeurd oh ja ik ben ook maar even naar de kapper geweest, het was nodig geloof ik. Gisterenavond heb ik alles klaargemaakt voor vertrek, zodat ik lekker op tijd kan gaan rijden. 8.30 uur ben ik vertrokken voor een rit van 176 kilometer naar Verdun, een stad die de meeste onder jullie wel zullen kennen van het verdrag van Verdun. Het is een mooie route weinig bergen dus redelijk vlak en reis verloopt lekker, wel een beetje raar hoor zo in mijn eentje met Gipsy.
Nadat ik dwars door Nancy werd gestuurd door Tommie (tomtom), met het nodige bekijks en de vele paparazia was het heerlijk toeren door dit gebied. Om 12 uur was ik op de camping lekker aan de rand van de stad waar ik de wagen aan een vijver heb geparkeerd voor de komende tijd. Even een paar boodschappen doen en dan zorgen dat de schotel geplaatst wordt want vanavond is er natuurlijk voetbal dat wil ik wel graag zien.
Om 17 uur komt de buurman vertellen dat de achterband van de Unimog leeg staat. Niet zo’n groot probleem want dat heb ik al eens eerder voor gehad natuurlijk dan zit er namelijk een klein gaatje in de binnenband zodat die dus geleidelijk aan leegloopt. Maar goed hij moet gemaakt worden dus maar even bij de receptie gevraagd of er ergens een bandencentrale in de buurt is waar men dit euvel kan verhelpen, en inderdaad die is er midden in het centrum dus op nog geen 2 kilometer hier vandaan. Ik ben eerst op de fiets even gaan kijken waar het is, want het wordt toch een klusje voor maandagochtend en nadat ik de band opgepompt heb houdt hij weer wel een dagje lucht dus eigenlijk is er niks aan de hand.


Zondag 9 september 2007

Lekker weer vandaag de zon schijnt en er is geen wind wat wil een mens nog meer. Tijd voor de klusjes die al lang zijn blijven liggen, zo heb ik nog twee zwaailampen in de bak liggen die achterop de woonwagen moeten worden gemonteerd, al vanaf het begin van deze reis en het achterspatbord van de woonwagen moet even opnieuw vastgezet worden, dus dat staat vandaag op het programma.
Zo gezegd zo gedaan heb ik de zwaailampen gemonteerd (en ze werken ook) en met het boren van een paar gaatjes en het plaatsen van een paar nieuwe schroeven was het probleem met het spatbord ook weer verleden tijd.
Even douchen en dan maar eens een wandeling naar de stad gaan maken. De Meusse (Maas) loopt hier dwars door de stad heen en aan de oevers zijn een heleboel gezellige terrasjes die ook goed bezet zijn want het is natuurlijk erg mooi weer. Jullie zullen denken waarom doet ie niks cultureels, want in Verdun zijn een erg veel bezienswaardigheden, maar dat bewaar ik voor woensdag en donderdag, want Andrea, Manoux en Marga komen dinsdag deze kant op en deze dingen wil ik liever samen bekijken.


Maandag 10 september 2007

Vandaag eerst de band weer oppompen alvorens ik naar de bandencentrale kan rijden, maar om 10.30 uur ben ik er, en met een klein uurtje is de band weer gemaakt. Nadat ik nog wat boodschapjes heb gedaan heb ik binnenshuis nog een enkele kleine technische probleempjes verholpen die anders ook maar bleven hangen.
Op de camping zijn vandaag 3 bussen gearriveerd met Nederlandse tieners van een school in Castricum, dus het grijsgehalte is samen met de gemiddelde leeftijd is enorm gedaalt hier, ik schat zo’n beetje van 64 naar 23 jaar, ha ha ha, dus wel een beetje leven in de brouwerij.


Dinsdag 11 september 2007

Vandaag komen de dames onder leiding van tante Marga terug, dus ik zal er maar eens voor zorgen dat de wagen keurig netjes is en dat er wat te eten is want na zo’n rit zullen ze wel honger hebben.
Omstreeks 20.00 uur arriveren ze, Andrea weer lekker bruin van het weekendje Mallorca, Manoux weer erg blij dat ze papa weer zag en tante Marga een beetje moe van de lange rit. Na een lekker aperitiefje met de nodige hapjes, hadden ze eigenlijk niet zo’n honger meer. Deze nacht heeft Marga maar bij ons in de wagen geslapen want het was natuurlijk weer te laat om nog een tent op te zetten.


Woensdag 12 september 2007

Wat een fantastisch mooi weer zeg!! Heerlijk, eerst even de tent in orde maken om daarna met zijn allen de stad in te gaan. Na een fikse stadswandeling zijn we op het terras beland en ik moet toegeven dat het daar goed vertoeven was. Hahaha. Morgen begint de “Verdun Expo”, een regionale handelsbeurs op een steenworp afstand van de camping dus daar gaan we even kijken.


Donderdag 13 september 2007

Alweer zo’n fantastische dag, dus vandaag heerlijk in het zonnetje met een boekje Zo houden de dames het wel vol hier. Omstreeks 14.30 uur gaan we naar de expo en daar wacht ons al meteen de eerste verrassing, we zijn nog niet op het terrein of we worden in een paardenwagen gezet om een rondrit door de stad te maken, daar hebben wij wel oren naar want het is gratis aangeboden door het departement Jura die ook op de beurs stonden. Voor de rest was het niet zo’n spectaculaire beurs maar wel leuk om een keertje te zien en nadat Manoux nog wat ballonnen heeft verzameld gaan we weer naar de camping want vanavond gaan we lekker racletten wat gezien de avondtemperatuur wel passend is.


Vrijdag 14 september 2007

Vroeg dag. Om 11 uur wil ik rijden richting Epernay, toch wel onze laatste belangrijke stop voordat we echt huiswaarts gaan. En inderdaad om 11 uur ben ik onderweg met het span. Andrea en Manoux rijden met Marga mee. Eerst achter mij aan, om mij dan in te halen om de bestemming te gaan controleren. Na een lekker ritje, weinig stijgingen, was ik om 13.30 uur in Epernay, het hart van de champagnestreek. Voor het naseizoen was het toch lekker druk op de camping, en nadat we alles geïnstalleerd hebben, inclusief tent voor Marga, moesten we de stad in natuurlijk, want we hadden wel zin in een glaasje bubbels. En soms mogen we ook wel eens en beetje mazzel hebben natuurlijk, en dat was dit weekend, want er was een champagne proeverij in het office de tourisme. Daar zijn we natuurlijk even langs gegaan dat kan je wel begrijpen.


Zaterdag 15 september 2007

Na een heerlijk ontbijt in het zonnetje en de nodige toiletages van de vrouwen, is het tijd om de “route touristique de champagne” te gaan rijden. Dat is een hele mooie route door de druivenvelden van de champagne, en langs een heleboel grote en kleinere champagnehuizen.
Manoux komt vandaag ook nog aan haar trekken want we hadden gisteren gezien dat het kermis was in Epernay en die gaat vandaag open, dus daar moeten we heen. Ze is helemaal in haar nopjes hier, net zoals Andrea trouwens die hier een stukje jeugdsentiment meemaakt, door nog een keer in het lunapark (cakewalk) te kunnen gaan, hahaha. Manoux gaat in de bootjes, de draaimolen, vangt visjes en mag met tante Marga in een adembenemende soort van kleine achtbaan, dus haar dag kan niet meer stuk. Om deze heerlijke dag compleet te maken gaan we nog even langs het VVV kantoor om een glaasje bubbels te nuttigen om daarna lekker thuis te gaan genieten van een lekkere maaltijd. Dit wordt Marga’s laatste dag in de tent hier want morgen gaat ze weer naar Nederland en zit haar vakantie er voorlopig weer op.


Zondag 16 september 2007

Vandaag gaan we een champagne huis bezoeken, en niet zomaar eentje, nl. Castellane, een van de grotere huizen van Epernay. Epernay heeft meer dan 118 kilometer champagnekelders waarvan natuurlijk, Moet & Chandon en Mercier, een groot deel voor hun rekening nemen.
Het is wel interessant om te zien hoe de champagne bewaard wordt in deze kelders en hoe dit heerlijke vocht uiteindelijk in de fles komt. Erg leerzaam allemaal. Nadat we nog een glaasje geproefd hebben, hebben we onder het genot van een heerlijk kopje koffie afscheid genomen van Marga want die vertrekt weer richting Nijmegen.
Terug thuis krijgen we de volgende verrassing, een telefoontje van oma Jenny, die verteld dat ze onderweg zijn naar Zuid-Frankrijk en dat ze langs komen, wat een surprise !!
Rond 16.30 uur zijn ze bij ons op de camping. Manoux is weer helemaal in de zevende hemel natuurlijk en nadat we bij de woonwagen en aperitiefje hebben gedronken, zijn we even de stad ingegaan om een hapje te eten met zijn allen, maar niet zonder dat Manoux nog een keertje over de kermis is geweest natuurlijk.


Maandag 17 september 2007

Dit wordt onze voorlaatste dag, als alles goed is tenminste, we hebben afgesproken dat we komen ontbijten in het hotel waar opa en oma hebben geslapen, dus we zijn erg vroeg uit de veren want het ontbijt is daar tot 9.00 uur dus om 8.15 uur staan we op de stoep. Na een lekker ontbijtje en nadat Manoux nog ff in bad is geweest op de hotelkamer zijn we terug naar de camping gegaan om richting Belgie te vertrekken. We hebben een rit van 156 km voor de boeg naar Silenrieux. Maar daar aangekomen vonden we de camping zo slecht dat we vandaar doorgereden zijn naar Walcourt. Hier aangekomen bleken we, op een oud vrouwtje na, de enige gasten te zijn en daar hadden we ook niet echt zin in natuurlijk. Dus maar weer verder richting Bambois. Daar aangekomen was het ondertussen 18.00 uur geworden, en zijn we daar toch maar blijven staan.
Deze laatste nacht is net iets anders gelopen dan we het ons hadden voorgesteld maar het is niet anders. Regen en wind overheersten deze avond en zo worden we er aan herinnerd dat we weer op Belgische bodem zijn.


Dinsdag 18 september 2007

Tja vandaag de laatste rit. Slecht weer, regen, wind. Dus de laatste 128 km worden niet de fijnste. Maar goed we zijn er toch maar aan begonnen want we willen eigenlijk wel naar huis. Het is mooi geweest!!
Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan en voor ons is de tijd om naar huis te gaan nu gekomen.
Rond 14.30 uur rijden we Witgoor binnen, wel een beetje vreemd maar toch ook wel een goed gevoel om weer thuis te zijn. Thuis is door het management van Dorien alles keurig in orde, het gras is gemaaid er hangen ballonnen aan de poort en aan de achterdeur, en het is keurig netjes binnen. Wat een enorm huis hebben wij!! Na een tijd in de woonwagen te hebben gewoond lijkt het allemaal nog veel groter dan voorheen.